Mijn naam is Martin Quaedvlieg en ik studeer Internationale groothandel op het Florijn College. Ik zit nu in het vierde leerjaar. Het vierde leerjaar van de opleiding Internationale groothandel had je de keus om stage te lopen in het binnenland of het buitenland. Bij deze stage heb ik gekozen voor een Internationale stage. Door connecties ben ik uitgekomen bij het bedrijf Edmo Lift. Dit bedrijf is gevestigd in Zweden in het plaatsje Härnösand en houdt zich bezig met het verkopen van heftafels. Ze exporteren over de gehele wereld. In dit verslag ga ik vertellen wat mijn werkzaamheden waren en hoe ik het land met mijn eigen ogen beschouwd hebt.

Op 31 augustus 2009 heb ik mijn koffer ingepakt en ben ik vertrokken naar Zweden. Om half 11 vetrok mijn vliegtuig op Schiphol te Amsterdam naar de vliegbasis in Stockholm. Daar heb ik over moeten stappen om met het vliegtuig naar Sundsvall te vliegen. Daar ben ik om half 4 opgehaald door mijn praktijkopleider Tomas Edmo. Toen zijn we met de auto naar Härnösand gereden. Toen we aangekomen waren heeft mijn praktijkopleider de sleutel van mijn huisje gegeven. Ik had een soort van vakantiehuisje tot mijn beschikking die toebehoorde aan mijn praktijkopleider.
Toen ik de koffer in mijn huisje heb gezet heeft Tomas Edmo mij naar het bedrijf meegenomen. We hebben een rondje gelopen door het bedrijf om met iedereen kennis te maken. Op het begin vond ik het allemaal wel een beetje moeilijk. Voordat ik aan deze reis begon heb ik even nagedacht hoe de komende vier maanden eruit zouden zien. Dit was voor mij een erg grote stap, omdat ik dit helemaal in mijn eentje moest uitvoeren.
Gelukkig was ik op hetzelfde bedrijf 2 jaar geleden ook nog geweest. Toen was er een meeting die ik bij mocht wonen. Mijn vader heeft namelijk zakelijke connecties met dit bedrijf.

In de eerste week van mijn stage ben ik begonnen op het kantoor. Eerst heb ik een meeting bijgewoond en ze hebben zoveel mogelijk in het Engels gepraat. In het begin was dit even moeilijk, maar met de tijd dat ik daar gezeten heb is het stukken beter geworden. Na de meeting heeft Tomas Edmo mij de planning gegeven. In deze planning stond precies aangegeven wat ik tijdens mijn stage allemaal ging uitvoeren. Ik zou op elke afdeling zo’n 3 weken zitten. Mijn eerste werkzaamheden die ik ging doen was het uitzoeken van een product. Het bedrijf Edmo Lift heeft een nieuw product ontwikkeld. De zogenoemde T-Zip. Dit is een soort heftafel maar dan op wieltjes. Boven het plateau is een soort hekwerk ontwikkeld. Dit product wilden ze gaan vervangen voor een ladder. Mijn taak was dus om uit te zoeken of dit dus echt wel het product was voor de ladder. Ik heb een PowerPoint presentatie gemaakt om zowel Tomas Edmo als de directeur te overtuigen dat dit een wijs besluit is. In deze PowerPoint presentatie staan de verschillen tussen de ladder en de T-Zip.

Mijn eerste twee weken heb ik op het kantoor doorgebracht om het project T-Zip te analyseren. Daarna ben ik drie weken werkzaam geweest bij afdeling powerpacks. Eerst kreeg ik een korte uitleg wat powerpacks zijn en waar ze voor gebruikt worden. Daarna werd er één voor gedaan die ik precies hetzelfde moest monteren. Over het algemeen gaat dit per aantal van tien stuks. Eerst wordt de motor gemonteerd en daarna de desbetreffende onderdelen en elektronica. Hiermee heb ik me twee tot drie weken mee bezig gehouden.
Na die drie weken was het tijd om van afdeling te wisselen. Toen heb ik drie weken gewerkt op de afdeling productie heftafels. Het was voor mij goed om te zien hoe de productie te werk ging. Ik vond het fijn om eerst de powerpacks gemonteerd te hebben, want op deze afdeling was het de bedoeling om de heftafels aan te sluiten met een powerpack, zodat de tafel bediend kon worden. Op deze afdeling heb ik ook twee/drie weken gewerkt. Tussendoor ben ik nog vaak een aantal dagen terug naar kantoor geweest voor bepaalde werkzaamheden.

Verder heb ik me bezig gehouden met de afdeling spare parts. Er waren te weinig foto’s van alle artikelen en onderdelen. Mijn praktijkopleider gaf mij een lijst van spare part artikelen waarvan ik een foto moest maken. Dit is makkelijk voor de klant om aan te tonen welk onderdeel kapot is en wat er vervangen moet worden. Met dit klusje heb ik me een aantal weken bezig gehouden. Want nadat ik alle artikelen gefotografeerd had, ben ik ze op de computer aan gaan passen met Adobe Photoshop. Daar werden artikelnummers bijgevoegd en later zou daar een mogelijke catalogus van gemaakt worden.
Nadat ik de meeste foto’s van de spare part artikelen gemaakt had vroeg mijn praktijkopleider of ik interesse had om nog een aantal weken te helpen bij de afdeling lassen. Toen ik de eerste dag bij de afdeling lassen begon heb ik eerst bij een collega meegekeken hoe het lassen in elkaar zat. Daarna kreeg ik de opdrachten om het te leren. Hij gaf mij stukken staal die ik aan elkaar moest lassen. Na drie dagen dit gedaan te hebben kreeg ik het echte werk voor mijn neus. Het was de bedoeling dat ik zoveel mogelijk stalen pallets in elkaar ging lassen. Deze pallets dienen voor extra versteviging in de stellingen.
Op het eind van mijn stage heb ik een start gemaakt met een geheel nieuwe catalogus. De foto’s die ik gemaakt heb voor de spare part artikelen heb ik aangepast en een keus gemaakt welke de beste waren. Eerst heb ik mezelf een aantal dagen bezig gehouden met de cover van de catalogus. Op het begin dacht ik dat het niet veel kon gaan worden. Maar met ideeën en genoeg creativiteit ben ik tot een fantasierijke cover gekomen en heb ik gevraagd aan mijn praktijkopleider wat hij ervan vond. Hier was hij over erg enthousiast over. Voor de catalogus heb ik me verdiept in de programma’s Adobe Photoshop en Indesign. Dit is een speciaal programma om advertenties of catalogussen te maken. In de laatste week van mijn stage gaf mijn praktijkopleider de vrijheid om die week zelf in te delen. Ik ben nog een aantal dagen teruggegaan naar afdeling lassen voor de pallets. En ik heb alle foto’s aangepast en de catalogus zover mogelijk afgemaakt.

In mijn eerste week in Zweden ben ik vaak erop uitgegaan om de stad te leren kennen. Het leek net of ik verhuisd was naar Zweden om een heel nieuw leven op te starten. Ik kwam in een vreemd land met vreemde mensen die ook nog eens een vreemde taal spreken. In de weekenden ben ik de stad ingegaan om het gebied te verkennen. Vaak had ik het idee dat ik ging verdwalen en dat ik de weg naar mijn huisje niet meer kon vinden. Ook kreeg ik in de eerste week een scooter van mijn praktijkopleider tot mijn beschikking. Hier heb ik in de eerste week vaak gebruik van gemaakt om het gebied te verkennen. Over het algemeen zijn de mensen vrij behulpzaam in de stad. Want wanneer ik iets vroeg aan de mensen liepen ze vaak nog een heel stuk mee om mij op de juiste locatie te brengen. Dan komt er ook altijd ter sprake waar ik vandaan kom en wat ik in Zweden kom doen. Soms waren de mensen een klein beetje verbaasd als ik vertelde dat ik voor school hier ben. Dat ik stage moet lopen voor 4 maanden. Er werd mij verteld dat plaatsje Härnösand erg klein is. Maar ik vond juist het tegendeel. Toen ik aankwam heeft Tomas mij de stad laten zien. En ik vond het erg groot. Er wonen zo’n 20.000 mensen, maar dat is echt niet te vergelijken met de stad waar ik woon hier in Nederland.
In de weekenden had ik dus alle vrije tijd om dingen voor mijzelf te doen. In mijn eerste weekend ben ik ‘s avonds eropuit gegaan. Toen ben ik in de bioscoop beland om een film te kijken. Het was af en toe zo moeilijk om de film te begrijpen omdat de film Engelstalig gesproken was met de Zweedse ondertiteling. Ik had nog nooit zo’n vreemde taal meegemaakt. Terwijl ik de film zat te kijken keek ik af en toe naar de ondertiteling om hetzelfde eruit te halen maar dit is wel zo’n moeilijke taal om te begrijpen dat ik gestopt ben de ondertiteling te volgen. En omdat mijn Engels in de eerste week nog niet op een hoog niveau zat, was het dus erg moeilijk om te begrijpen.
Nadat de film was afgelopen kwam ik langs een aantal discotheken. Maar op het eerste moment liep ik erlangs want ik vond het zo’n raar idee om daar in mijn eentje binnen te lopen. Maar nadat ik een blokje omgelopen had zat ik te denken om nog even een discotheek binnen te stappen. Toen ik in de discotheek belandde had ik eigenlijk al gelijk een beetje aanspraak met wat mensen. Soms konden we elkaar niet goed begrijpen, omdat Zweden natuurlijk ook hun eigen taal hebben en Engels als tweede taal. Maar ik ben toch wel blij dat ik die avond nog ben uitgeweest. Dit was voor mij een beetje een stap om toch dingen te gaan doen en erop uit te gaan, ook al ben je in je eentje. De volgende dag ben ik op zaterdag weer het nachtleven van Zweden met mijn eigen ogen gaan beleven. In de stad zitten tussen de 3 of 4 discotheken of cafés. Tot mijn grote verbazing kwam ik in een discotheek een aantal mensen van mijn bedrijf tegen. Gelukkig had ik dus een aantal mensen om me heen waarmee ik kon praten.

In Zweden hebben ze zoveel andere gewoontes en dingen in het leven dan van Nederlanders. In Zweden gaan ze vaak jagen op herten. Er is een bepaald seizoen in het jaar dat je ze mag schieten. Ook gaan zij bijvoorbeeld tijdens lunchtijd vaak naar eettentjes om een warm hapje te eten. In mijn eerste week vonden ze het zo raar toen ze mij tijdens lunchtijd met een boterham zagen dat ze vroegen "wat zit jij nou te eten?"
Ik heb uitgelegd dat dit de gewoonte van Nederland is en vroeg wat de gewoontes van Zweden waren. Ze hebben mij verteld dat ze vaak ‘s middags en ’s avonds warm eten dus heb ik me aangepast in de loop der tijd. Zodat ik ’s middags ook een uur ertussenuit ging om even te lunchen. In Zweden gaan ze bijna iedere dag tijdens werk buiten de deur eten. Ik vroeg aan Tomas Edmo waarom dit zoveel gedaan wordt in Zweden. Hij vertelde mij dat het even goed is om er een uur ertussenuit te gaan om even een hapje te gaan eten.

Na een aantal weken kreeg ik een auto tot mijn beschikking van Tomas Edmo. Dit was zijn zogenoemde jagersauto. Met deze auto kon ik dan elke dag mee naar mijn bedrijf rijden. Ook had ik hem in de weekenden, dus dat was echt een grote luxe. Alles was tot in de puntjes geregeld. Ik had een eigen huisje waar ik verder geen kosten voor had. Ik had een fiets, een scooter en zelfs een auto. Van deze auto heb ik ook goed gebruik gemaakt. Ik ben nog een keer naar de stad Bïrsta en Sundsvall gereden om te gaan shoppen.
Ook had ik een jongen leren kennen op mijn bedrijf van ongeveer dezelfde leeftijd als mij. Die nodigde mij uit om mee naar het strand te gaan. Dit was begin september, maar toen begon het ook aardig koud te worden. Je zag bijna niemand op het strand, terwijl je in september in Nederland vaak nog genoeg mensen ziet op het strand. Nadat ik die jongen beter begon te leren kennen ben ik met hem gaan fitnessen. Voor een abonnement op de sportschool betaalde je 500 Zweedse kronen, dit is ongeveer 50 euro. Ik wist niet wat ik hoorde, want als ik in Nederland ga fitnessen betaal je dat bedrag bijna per maand. Dus voor mij was het ideaal om elke dag te gaan sporten terwijl je ook nog wat mensen leert kennen.

Na een aantal weken nodigde die jongen mij uit om in de bossen te gaan paintballen. Dit was mijn eerste keer, dus dat was erg leuk. Daaruit kun je ook zien dat de mensen erg vrijgevig zijn en niet moeilijk doen met vreemde contacten. Ik was erg blij met dat contact dat ik toch een soort van vriend had om dingen te gaan ondernemen. Hij heeft mij ook nog een keer mee naar de stad genomen om te winkelen. Op dat moment kwam ik erachter dat hij voor 6 maanden naar Australië ging. Hij had een grote rugzak nodig, want hij ging naar Australië om rond te trekken. Ik ben nog een aantal weekenden met hem naar een discotheek geweest om uit te gaan en daarna vertrok hij naar Australië. Op dat moment dacht ik: heb ik eindelijk een contact, gaat hij ook naar het buitenland toe.
Vanaf toen ben ik weer 8 weekenden in mijn eentje erop uitgeweest om toch mijn verblijf leuk te maken. In de loop der tijd heb ik eigenlijk best veel contacten gemaakt en wisten veel mensen wie ik was. Vaak kreeg ik te horen daar is die "Dutchman", dus dat was wel leuk om te horen. Toen heb ik nog een groep jongens en meisjes leren kennen waar ik de weekenden altijd mee uit ging.

Op het bedrijf hadden we ook altijd wel een aantal leuke belevenissen. Ik heb met het bedrijf twee keer gepokerd en ook nog een kerstmaal meegemaakt. Verder is het land erg verschillend met Nederland, maar ik had verder geen problemen. Geen heimwee en ik was na 1 week al gewend. Het enige nadeel was wel dat ik het soms moeilijk vond om in mijn eentje erop uit te gaan. Maar door deze stage ben ik een stuk volwassener geworden en meer verantwoordelijk. Hier wordt je ook een stuk opener van en ik was ook helemaal niet bang om aan mensen iets te vragen. Op mijn bedrijf ook dan vroeg ik: 'ik heb misschien een stomme vraag, maar ik wil hem toch stellen'. Toen werd er altijd gezegd 'stomme vragen bestaan niet'.

Mijn tijd in Zweden heb ik erg goed ervaren. Het was op het begin wel even wennen. Ook met het weer. Ik ben daar eind augustus aangekomen toen was het ongeveer 20 graden. En 1 of 2 weken later begon het al te vriezen. Ook kregen we in oktober al de eerste sneeuw. Dit is erg mooi om te zien. Kortom erg mooi land, aardige mensen en een geweldig bedrijf! Ik ben ook blij erg blij dat ik deze stap had genomen om stage te lopen in het buitenland. Als ik de kans had was ik zo weer terug gegaan!

De conclusie van mijn verhaal is als volgt. In het vierde leerjaar van de opleiding Internationale groothandel heb je de kans om naar het buitenland te gaan en om stage te lopen. Een aanrader is dat je deze kans zeker moet grijpen als je de keus hebt. Maar ik moet wel zeggen dat je er wel 100 % achter moet staan, ook in moeilijke tijden. Ik zal wel proberen om met een klasgenoot te gaan, want in je eentje is het best zwaar. Ik heb totaal geen last van heimwee. Maar ik kan wel begrijpen dat sommige mensen dit een groot probleem vinden.
Zweden is een erg mooi land met aardige mensen. De leefgewoontes zijn totaal anders, dus het is wel aan te raden om je hier ook een beetje op aan te passen. Verder is Härnösand een best groot stadje, maar het is bijvoorbeeld niet te vergelijken met Stockholm. In deze stad heb je wel een groot aantal dingen om activiteiten te doen. Buiten fitness kan je ook tenissen, ijshockeyen, voetballen en nog veel meer. Deze dingen heb ik in mijn tijd ook gedaan. Sport is toch belangrijk.
Verder heb ik mijn tijd echt goed ervaren en zal ik het zo nog een keer doen.