Mijn naam is Kevin Zorgdrager, ik ben 21 jaar oud en ik volg de studie niveau 4 retail- management op het Florijn college in Breda. Ik studeer in de economiebranche dus. Ik heb deze branche gekozen omdat ik het idee had om een eigen winkel te beginnen. Dit idee heb ik al wel verworpen, omdat er geen goede markt voor was.

Ik schrijf dit verslag om wat te vertellen over de buitenlandstage die ik net afgerond heb. De stage vond plaats in een dorpje genaamd Paignton. Dit dorpje ligt aan de zuidwestkust van Engeland.

De dag dat we (we waren er met drie man) aankwamen in Engeland viel ons meteen op dat alles er een stuk ouder uitziet dan in Nederland. De treinen waren vrij oud, net als de gebouwen en dorpjes waar we voorbij reden. Natuurlijk kreeg de trein ook nog kuren waardoor we 1,5 uur vast stonden in the middle of nowhere. Toch is Engeland en de Torbay-streek zeer mooi, ook al ziet het er oud uit. Het wordt niet voor niets de 'Engelse Rivièra' genoemd. Wat ons wel meteen opviel was dat er veel mensen met tatoeages rondliepen. Over het algemeen was iedereen zeer vriendelijk en beleefd. Het was in het begin wel een raar gezicht dat iedereen overal voor in de rij stond. Nadat we uiteindelijk aangekomen waren werden we opgehaald door onze gastouders. Deze waren heel aardig en wezen ons de weg richting onze stageplekken.

De dag voor dat ik begon ging ik alvast uitzoeken waar ik moest zijn voor de komende 10 weken. We verdwaalden wel, maar dat was ook niet zo raar, je had namelijk heel veel heuvels en zijweggetjes die alle kanten opgingen. We woonden helemaal boven op een heuvel waar het uitzicht fenomenaal was. Vooral in de nacht ziet het er heel mooi uit als de maan op het vlakke water spiegelt en je voor de rest alleen de lichtjes van de huizen in de baai ziet. Dit mooie uitzicht heeft mij wel mijn schoenen gekost. Die sleten namelijk af door iedere dag de heuvel op en af te lopen.

Eenmaal beneden aangekomen vonden we mijn stageplek; dit was best lastig omdat Harbour Sports in de Harbour van Paignton ligt en dit is redelijk afgelegen van de winkelstraat. Mijn eerste indruk van mijn collega’s was heel positief. Binnen de eerste week voelde ik me daar al thuis. Dit kwam waarschijnlijk ook omdat ze ongeveer dezelfde humor als ik hebben. De groep collega’s van de winkel waar ik werkte bestaat uit 7 man, waarvan 2 wat oudere die de managers zijn. De zoon van een van hen was verantwoordelijk voor de inkopen. De andere 4 hadden dezelfde taken die ik ook moest doen, namelijk de winkel onderhouden, klanten helpen, achter de kassa staan, het regelen van de overdracht van goederen naar een van de twee andere winkels en helpen bij het verhuren van de kajaks. Ik zelf mocht dan nog helpen bij de inkoop van de producten voor de zomer van volgend jaar en het verbeteren van de Internetwinkel.

Iedere donderdagmiddag deden we mee aan activiteiten die georganiseerd waren door het training partnership. Dit is de organisatie die voor ons de stage en slaapplek geregeld heeft. Deze activiteiten varieerden van pinguïns kijken tot en met bowlen. Na deze activiteiten gingen we altijd naar de Green Ginger. Dit was een pub waar we dan tot laat in de avond bleven, samen met de andere buitenlandse studenten. Dit waren vooral Duitsers, Spanjaarden en Italianen. Met hen dronken we dan een paar pints en wisselden we informatie uit over elkaars landen en gewoontes.

In de weekenden gingen we uit in verscheidene clubs in Torquay. De favoriete club onder de buitenlandse studenten was Mambo’s. Dit is een club verdeeld in drie verdiepingen, waarvan de onderste verdieping een loungeruimte was, de eerste verdieping een club met dakterras en de tweede verdieping een disco. Wat ons wel opviel was dat er meer oudere mensen in Engeland uit gaan en dat er heel veel mensen verkleed gingen. Tijdens het uitgaan en die donderdagen hadden we een vriendengroep gecreëerd met een Nederlands meisje die daar tot december zat en twee Fransen. Het nadeel van de Duitsers, Italianen en Spanjaarden was dat ze in groten getale gekomen waren waardoor het voor hen niet nodig was om nieuwe vrienden te maken, en dat deden ze dus ook niet.

Voor de rest hebben we in het weekend nog veel op het strand gelegen, zijn we naar de bioscoop geweest en hebben we kajaks geleend van mijn werk. Dit was gratis voor ons, omdat ik daar werkte.

Ook had ik van mijn werk een 46 inch longboards skateboard gekregen om sneller naar mijn werk te komen, alleen waren de heuvels veel te steil om er mee omhoog te rijden. Naar beneden rijden was ook levensgevaarlijk en ik ging toch maar liever lopen.

Natuurlijk was ook alles heel leerzaam en heb ik mijn Engels goed kunnen ontwikkelen. Alleen was het wel jammer dat veel van de computers en andere apparatuur in de winkel heel erg oud waren.

Over het algemeen heb ik 10 geweldige weken gehad, dit komt mede door mijn collega’s die mij uitnodigden voor feestjes en me hebben leren surfen en wakeboarden. En dat we maar 8 dagen regen hebben gehad van de 10 weken en het voor de rest heerlijk strandweer was, waar je dan ook gebruik van maakte, als het strand 2 minuten lopen van je werk af was.