Mijn naam is Manon Pesman en ik zit op het Kellebeek College in Roosendaal. Daar volg ik de opleiding kinderopvang niveau 3. Ik zit nu in het derde en tevens laatste jaar van de opleiding. Ik ben 22 jaar oud.

Mijn stage in Aruba is de tweede stage in de kinderopvang. Ik wil graag met kinderen werken, omdat ik het prachtig vind om ze iets te leren. Als ze nog jong zijn zien ze je echt als een voorbeeld. Ik ben enthousiast en ondernemend, hierdoor ben ik heel leergierig en wil ik echt leren hoe de visie en het beleid is op een buitenlandse werkplek. De normen en waarden en heel de manier van leven is heel anders op Aruba. Op Aruba heb ik heel veel geleerd, maar ook mijn visie op kinderopvang naar voren gebracht. Het bedrijf waar ik stage liep werd gerund door een Nederlandse vrouw. Zij wilde ook op de Nederlandse manier werken, maar zover als in Nederland zijn ze nog niet. Ik heb een verslag gemaakt over de manier van inrichting van de verblijfsruimte voor de kinderen en over de ARBO voor het personeel. In Aruba hoef je geen vergunningen of verklaringen te hebben om een kinderopvang te beginnen, er zijn dus geen regels of wetten. Hierdoor schort het aan de kwaliteit. Met mijn verslag over hoe alles beter zou kunnen verlopen is zeker wat gedaan.

Er komen door de vele fastfoodketens steeds meer dikkere kinderen, dit komt ook door wat de kinderen bij ons te eten kregen. Pasteitjes, chocola en snoep krijgen ze nu bij vieringen dus niet meer. Dit hebben ze vervangen door alternatieven die ik heb aangedragen zoals: kaas, worst, worteltjes, enz. Ook de basiswoorden in het Papiamento en het Spaans heb ik geleerd. Mijn pedagogisch handelen wil ik graag verder verbreden door ook andere visies te bekijken. Ook professioneel werken vind ik erg belangrijk, een buitenlandstage is iets waar je heel zelfstandig van wordt. Ik heb erg veel geleerd van de Arubaanse cultuur en dat mensen heel anders denken dan hier in Nederland.

Aruba valt onder de Nederlandse Antillen de ABC- eilanden. In Aruba is de voertaal Nederlands, vandaar dat mijn verslagen ook in Nederlands zijn geschreven. De bevolking van Aruba bestaat uit veel verschillende culturen, zo wonen er Antillianen, Surinamers, Nederlanders, Venezuelanen, Chinezen, Afrikanen, Amerikanen, Spanjaarden en Engelsen. Op de peuterspeelzaal waar ik werkte werden dan ook vier talen gesproken: Papiamento, Nederlands, Engels en Spaans, soms ook nog Duits. In Aruba gaat alles op zijn gemakje, voor een afspraak bij de tandarts kan je gerust een dag vrij vragen dus. Arubanen zijn gastvrije mensen die heel veel van muziek, dansen en lekker eten houden.
Er zijn enorm veel fastfoodbedrijven op Aruba, dit komt doordat Aruba veel invloeden heeft van buitenaf. Voor zover wij geteld hebben 25! En dat op een eiland ter grootte van Texel! Ze vieren bijna alle Nederlandse feestdagen, maar ook de Amerikaanse zoals Halloween. Aruba is een droog dor land, waar weinig regen valt. Bijna alles wordt dan ook geïmporteerd vanuit andere landen. Ik vond het heerlijk om op Aruba te wonen, omdat ik de mensen erg aardig vond. De sfeer en al het dansen was heel gezellig. Ik ben echt een mooi weer mens en daarom heb ik ook zeker voor Aruba gekozen.

De wijk waar ik werkte heette Bubali en had maar 3 straten. Bubali bevond zich ongeveer 1 km van het strand, dus het waren drukke doorgaanswegen. De huizen die zich in deze wijk bevonden waren best luxe. Veel huizen hadden geen airco, want dit is heel duur in Aruba. Veel mensen liepen ook langs de wegen, want op heel Aruba heb je in de wijken geen fiets- of voetpaden. Lopen en fietsen wordt ook bijna niet gedaan.

Het bedrijf waar ik werkte heette stichting Dori. Wat ik vooral heel moeilijk vond, was het communiceren met kinderen die vier verschillende talen spraken. De helft van de kinderen kon geen Nederlands en die kon ik dus ook echt niet verstaan. Maar dit werd ook niet van mij verwacht. Voor mij voelde dit wel als een belemmering. Hetzelfde gold voor het communiceren met de ouders.
De kinderen bij ons aten veel friet, snoep en andere zoete dingen tijdens het vieren van hun verjaardag. Dit vond ik best ongezond en dit heb ik uiteindelijk ook wel op een voorzichtige manier naar mijn collega’s uitgebracht. Daar is ook echt iets mee gedaan. Het dagschema voor mij bestond uit knutselen met de kinderen, verzorgende handelingen, het aanleren van normen en waarden, en het ontwikkelen van de persoonlijke en sociale competenties. Daarbij kwamen nog schoonmaakwerkzaamheden, opruimen, voorbereidingen, meedenken over thema’s, nieuwsbrieven schrijven, overdrachten met ouders, ouderavonden bijwonen, participeren in beleid, ontwikkelen van beroepsdeskundigheid etc. Met alle collega’s kon ik het zeer goed vinden; we waren een leuk team. Iedereen was open en stond ook open voor feedback en hier werd ook wat mee gedaan. We hebben de stage leuk afgesloten door met zijn allen uit eten te gaan, ook nu heb ik terug in Nederland nog steeds contact met ze.

Op Aruba heb ik een cursus Zumba gevolgd met mijn drie huisgenootjes. Dit was altijd erg gezellig en deden we twee keer in de week. Uitgaan deden we vaak met zijn viertjes, je kon op Aruba elke dag uit als je wilde. Vaak kregen we contact met lokale mensen of toeristen waar we dan ook een avondje mee op stap gingen. Het uitgaansleven in Aruba is vooral heel erg gezellig, er wordt heel veel gedanst en je wordt gewoon de dansvloer opgetrokken door mannen en dan mag je niet weigeren. Meerdere malen per week ging ik altijd het oude stadsgedeelte in, hier kon je heerlijk goedkoop winkelen. Of ik ging een wandeling maken; de sfeer op straat was altijd gezellig. Bij het strand heb ik samen met mijn reisgenoot een kite-surfcursus gevolgd, maar doordat we in het regenseizoen zaten hadden we vaak weinig wind. Dit was wel jammer, want we hebben het nooit goed kunnen uitvoeren.
Voor een project van school hebben we allerlei instellingen bezocht zoals het Witte Kruis, een kindertehuis en een stichting voor kinderen. Hier zijn we ook veel te weten gekomen over de bevolking en het schokkende aantal zeer jonge tienermoeders (abortus is illegaal op Aruba).

Het weer in Aruba was bijna altijd ontzettend warm met weinig wind, zo’n 40 graden. Er is nog wel een naschok van de orkaan Ike bij ons geweest. Toen heeft het op 2 dagen zoveel geregend dat we binnen lekkages hadden. Buiten stonden alle straten blank en zelfs met een Jeep kon je er niet doorheen. We hebben toen een paar dagen binnen moeten blijven. Op zondag gingen we vaak met de Jeep naar de oostkust van Aruba, dit was totaal anders dan het drukke toeristische gedeelte, hier kwam ik heerlijk tot rust. En je had mooie goudmijnruïnes, een natuurlijk zwembad en een prachtig national park wat ik heb bezocht.