EnglishDeutschEspañol
Begeleiding op afstand? Meld je hier aan voor je digitale platform.

Student aan het woord

Lisanne Mandos, Kenia

Ik ben Lisanne Mandos, ik ben zeventien jaar en volg op het Kellebeekcollege de opleiding voor onderwijsassistent. Voor mijn stage wilde ik iets anders dan het gewone Nederland, daarom ben ik naar Kenia gegaan. Ik wilde iets betekenen voor de mensen daar en wilde graag een andere cultuur leren kennen. Dat is me daar zeker gelukt.

We kwamen aan in Nairobi, de hoofdstad van Kenia. Mijn eerste indruk was dat het niet echt heel veel verschilde van Nederland. We kwamen aan in het donker en het was in Nairobi koud, het regende en het zag er vrij modern uit, met flatgebouwen, tankstations als de Shell. Maar ja, in het donker krijg je natuurlijk niet een echt beeld.

We zijn in Nairobi naar de Slums geweest, dat is de op een na grootste sloppenwijk van Afrika. Toen ik daar was, was ik echt wel in een andere wereld, de mensen die mij kennen zullen wel weten dat ik niet snel stil ben, maar ook ik kreeg een brok in mijn keel en was er stil van. Het was echt heel erg indrukwekkend, die mensen hebben bijna niks en leven op een soort vuilnisbelt maar ze zijn zo aardig. Je ziet daar kinderen zitten tussen de troep, poep en van allerlei vuil. Echt heel erg vreselijk om te zien.

Na Nairobi gingen we naar Kisumu, de stad waar we de eerste periode verbleven. Ik vond het een hele leuke stad, met aardige mensen. Vlakbij was een grote markt waar je van alles kon kopen. We hadden een erg luxe verblijf. Als ik mijn voordeur open deed keek ik uit op mooie bloemen en bomen. Echt een klein paradijsje, het heette ook “Panda’s Paradise”! Ook hadden we op de compound (het terrein waar we verbleven) een zwembad! Maar we moesten natuurlijk ook hard werken.

Mijn stage begon altijd om acht uur en ik was meestal om vijf uur thuis. Tussen de middag ging ik ook gewoon naar huis om te lunchen. Mijn stage was op een privéschool, het was een hele leuke school en ik stond in groep vier. Het niveau ligt daar wel een stuk hoger dan hier in Nederland. De stof die ze hier leren is ongeveer hetzelfde als wat wij hier leren op de middelbare school. Ze krijgen niet gewoon rekenen, maar echt wiskunde. Ik deed meer de creatieve vakken zoals muziek en tekenen. Ook deed ik spelletjes met ze buiten. Als het nodig was, gaf ik ook de Engelse les, wat erg leuk en gezellig was. Ik zat altijd bij klas 4 Dolphin. Helaas was ik in de laatste periode van het jaar gekomen, wat betekent dat ze veel examens hadden. Er moest veel herhaald worden, waardoor er niet veel lessen overbleven voor mij.

Het was ook heel erg dat de kinderen op deze school geslagen werden door de leraren. En niet alleen met de vlakke hand, ook met stokken en plastic voorwerpen. Dat was voor mij hartverscheurend, ik weet dat het bij de cultuur hoort, maar het blijft moeilijk. Het was wel heel raar, want de leraren waren wel gewoon heel aardig en ik kon goed met ze samenwerken. Ze hielpen me waar ik hulp nodig had en als alles goed ging, werd dat ook gezegd.

Na zes weken stage lopen was het helaas afscheid nemen. In de tussenperiode van een week zijn we naar de Massai Mara geweest, dat is een groot natuurreservaat in Kenia. Het was erg lang rijden, maar dat vond ik niet erg, aangezien je onderweg zoveel ziet! De natuur is erg mooi en heel groen nog. Het was echt geweldig mooi, de uitgestrektheid, gewoon echt alleen maar natuur om je heen. We hebben heel erg veel dieren gezien en als klap op de vuurpijl ook nog de trek van de gnoes gezien! Dat was echt supergaaf, er staan daar gewoon mensen meer dan een maand te wachten tot de gnoes de rivier oversteken om het te filmen en wij kwamen aanrijden en toen begonnen ze over te steken. Dat is blijkbaar heel erg uniek en het was ook wel heel mooi om te zien. Het is echt onbeschrijfelijk hoe mooi dat park is, echt zo uitgestrekt en verschillende soorten natuur, bijvoorbeeld gewoon velden gras, bos of een soort heide. Na de Massai Mara gingen we weer terug naar Kisumu. In het weekend gingen we naar onze nieuwe locatie, genaamd Rangala. Dat is een klein dorpje ongeveer ander half uur van Kisumu vandaan. Je gaat daar heen met de plaatselijke bus. Dat is wel heel leuk om in mee te gaan, want ik zat vaak naast een Keniaan en dan knoopte ik gezellig een gesprekje aan in het Engels. Heel erg leuk om zo de mensen en het land te leren kennen. Het was er erg warm en bijna iedere dag aan het einde van de middag ging het regenen. Maar dat was wel lekker, want dan koelde het een beetje af. We zaten op een grote compound waar ook het babyhome was en ook een kleuterschool. Onze coaches (daar hadden we wel geluk mee) kookten voor ons, dus dat hoefden we zelf niet te doen.

Mijn tweede stageperiode zat ik op de Rangala girls primary school, een basisschool voor meisjes. Ik had het daar erg naar mijn zin. Het ging er heel anders aan toe dan in Kisumu. We zijn ook naar de opening van een Baja school geweest, daar was Mama Sarah, de oma van president Obama, er ook bij. We zijn zelfs naar haar huis geweest. Echt super gaaf dat we haar hadden ontmoet en ze was ook erg aardig. Het was echt een dag om nooit te vergeten, de kinderen deden optredens voor ons en het was echt een feestelijke aangelegenheid.

Ik heb les gegeven aan voornamelijk groep 4, 5 en 6. Groep 5 was echt mijn eigen klasje. Ik heb ze veel liedjes geleerd en buitenactiviteiten gedaan. Ook hebben we getekend. Dat vonden de kinderen echt heel erg leuk, aangezien ze ook hier natuurlijk examens hebben, dus wat leuks konden ze wel gebruiken. Helaas duurde mijn stage hier ook nog eens korter aangezien ze na vijf weken al stopten met school. De school sloot, dus kon ik niks meer doen.

Ik was eerst bang dat de weekenden langzaam zouden gaan, omdat we niet bezig waren, maar dat was niet het geval. We hadden elk weekend iets te doen: naar de massai markt, een markt van een plaatselijke stam waar je allemaal leuke souvenirs kunt kopen. We zijn een keertje naar de bioscoop geweest, wat net lijkt of je gewoon weer terug in Nederland bent, ze draaien daar hele leuke films en spotgoedkoop! Ook zijn we naar een oerwoud geweest, het Kakamegaforest, dat was heel mooi, maar ook best vermoeiend aangezien de gids wel wist wat doorlopen was. Wat best wel zeldzaam is voor Keniaanse begrippen aangezien alles pole, pole / mos, mos gaat, wat betekent 'alles langzaam aan'.