Mijn naam is Kristel Elst en ik ben 19 jaar. Ik zit op het ROC Kellebeek te Roosendaal en ik volg de opleiding verpleegkundige. Ik ben in de periode van 9 april – 11 mei 2011 naar Helsinki, Finland geweest voor een stage in het ziekenhuis. Het ziekenhuis is speciaal voor geriatrische patiënten en ik was werkzaam op een afdeling voor mensen die met name dementie hebben. Ik heb hier vier weken gewerkt en ik had voor ogen om te onderzoeken wat nu het verschil is in het werk met Nederland.

Sommige punten die ik meemaakte in het ziekenhuis bleken ook buiten het ziekenhuis van toepassing, zoals: omdat Finnen het idee hebben dat ze geen Engels kunnen of te bang zijn het fout uit te spreken, durven ze het ook niet te spreken. Verder is het werkklimaat heel anders dan in Nederland: in Finland, in het ziekenhuis, werken ze rustig en ‘op het gemak’. Als het vandaag niet lukt, doen we het morgen wel. Dat is soms niet zo fijn; in Nederland ben ik gewend alles ‘snel snel’ te doen en in Finland moest ik echt opletten dat ik niet te snel werkte, anders waren we te vroeg klaar en hadden we geen taken meer om te doen. Maar het is wel fijn werken, omdat je weet dat je alle tijd hebt en krijgt om jouw taken uit te voeren. Hieronder staat een foto van het ziekenhuis waar ik gewerkt heb. De naam van het ziekenhuis is Suursuon Sairalaa (Sairalaa= ziekenhuis) En zoals je ziet staan er veel bomen rond het ziekenhuis! Ernaast staat ook een foto van het model van het ziekenhuis, zo kun je goed zien hoe groot het gebouw wel niet is. Niet alleen het werkklimaat is anders, ook het weer is anders. Als het rond de 8 graden was, was het meestal koud en als het rond de 16 graden was voelde dat zo warm aan, dat je geen jas of vest nodig had! In Helsinki en omgeving staan vooral veel appartementencomplexen; het is namelijk heel duur om een huis te bouwen i.v.m. het isoleren voor de strenge winters. Sommige straten ogen wel een beetje Russisch, door de slechte en oude wegen en de simpele gebouwen. Maar in het midden van Helsinki staan de mooiste gebouwen, zoals de Domkerk. Ik heb nog nooit zo’n mooie en grote kerk gezien. Deze kerk was meer een paleis te noemen, zo mooi. Hieronder is een foto waar ik op sta, voor de Domkerk, samen met andere meiden die ik daar heb leren kennen. Opmerkelijk is, is dat de kerk het hoogste punt is van de stad. Hier zijn we achtergekomen toen we vanaf een bepaald punt zagen dat de kerk dus boven de gebouwen uit kwam!

In het centrum van de stad is ook een parkje en overal staan veel meer bomen dan in welke andere stad in Nederland dan ook. Maar in welke straat je ook staat, er ligt geen enkel papiertje op de grond. Dat vond ik wel opmerkelijk: de Finnen lopen naar de afvalbak, al staat die 100 meter verderop, de meeste Nederlanders gooien het op de grond. Ook opmerkelijk is dat alle straatnamen eerst in het Fins staan en daaronder in het Zweeds, er zijn namelijk ook veel Zweden in het land en Finland is een 3-talig land: ze spreken Fins, Zweeds en Samisch (Lapland). De Finnen zijn ook heel gezond: ze eten geen snoep of snacks, ze koken heel vaak gezond eten. Misschien komt dit omdat diabetes veel vaker voorkomt dan in Nederland. Wat ik ook opmerkelijk vond is het volgende. Finland heeft 5 miljoen inwoners, waarvan zo’n beetje 90 procent nog eens in Helsinki woont terwijl Nederland over het gehele land 16 miljoen inwoners heeft!

Maar natuurlijk werkte ik geen zeven dagen in de week, maar vijf en had ik dus twee dagen vrij om de stad in te gaan en wat dingen te ontdekken over Suomi (Finland). Samen met wat meiden die ik heb leren kennen gingen we er regelmatig op uit. Overdag gingen we vaak naar het centrum om wat te winkelen, of gebouwen te bezichtigen en in de avond gingen we wat drinken waardoor we weer wat Finse jongeren leerden kennen. We hebben 1 jongen leren kennen die ons heel veel van de stad heeft laten zien, als we verdwaald waren konden we hem altijd bellen. We hebben ook veel mensen leren kennen van andere landen, zoals Denemarken, Engeland, Ierland, Amerika, Japan en zelfs een aantal Nederlanders!

Ook hebben we een nationale feestdag meegemaakt, genaamd Vappu, op deze twee dagen (zaterdag 30 april en zondag 1 mei) vieren ze dat de lente begint en dat de school op zijn einde loopt. De mensen die afstuderen dragen een soort tuinbroek in de kleur van hun opleiding. Zo kun je zien wie er afstudeert, ook dragen alle studenten traditiegetrouw een zeemanspet die ze dan op ‘Havis Amanda’, een beeld in het park, zetten. Hoe dit beeld eruit ziet kun je zien op de foto hieronder. Helaas is de foto van de achterkant van het beeld gemaakt. Jammer genoeg had ik maar vier weken de tijd om de stad en het land te leren kennen, het is eigenlijk nog te kort voor dit mooie land!
Als er een nationale (feest)dag is, hangt de Finse vlag altijd uit, zelfs op Moederdag hangt overal deze vlag buiten. Zelfs op de trams in de stad staan van deze vlaggetjes. In de meeste Finse vlaggen zie je in het midden een rood teken. Dit teken is het wapen van een eilandje dat vlak bij de kust van Helsinki ligt, dat Suomenlinna genoemd is. Finland is erg trots op dit eilandje, omdat er veel historie aan verbonden is. Ik heb meer geleerd dan alleen te werken in een ziekenhuis in een andere cultuur en in een ander land. Ik heb geleerd zelfstandiger te zijn en ik heb veel over het land geleerd, met name over de geschiedenis van het prachtige Finland! Het was een ervaring om nooit te vergeten!