Mijn naam is Gijs Bastiaansen, ik ben 19 jaar oud en ik kom uit Rucphen. Mijn opleiding doe ik op het Markiezaat College, het is de opleiding middenkader functionaris bouw&infra niveau 4.

Ik werk in de sector bouw/techniek. Hierin leren wij om te gaan met de praktijkwerkzaamheden die er op de bouw zijn. Als ik wat meer ervaring heb en mijn studie heb afgerond, zou ik graag kiezen voor een beroep als projectontwikkelaar of projectleider.

Het land Ghana, officieel de Republiek Ghana is een land dat aan de westkust van Afrika ligt. De hoofdstad hiervan is Accra. Accra is het politiek en economisch centrum van Ghana met circa 2 miljoen inwoners. Het land bestaat voornamelijk uit laagvlakte, alhoewel de hoogste berg wel 880 meter hoog is. Het leven is goed vol te houden in Ghana, eten en drinken is overal te koop. Je na het werk even ontspannen is ook goed mogelijk. Het klimaat is warm en relatief droog aan de zuidkant van Ghana, daarom was het werken soms best zwaar met een brandende zon boven je hoofd. Maar na een paar weken hieraan was ik hieraan gewend en ging het prima. De mensen willen allemaal graag werken, maar sommigen zijn vaak lui of zijn teveel uit op je geld. Dus je moet de goede mensen kiezen die je gaat vertrouwen en mee om wil gaan.

Ons verblijf was vanuit Nederland al geregeld, we sliepen aan de zuid-kust van Ghana in het plaatsje Ada-foah. Dit is een redelijk goed dorp, de mensen waren aardig en waren erg behulpzaam. Maar omdat je blank bent verwachten de mensen veel van je, ze willen allemaal je vriend zijn/worden, omdat ze denken dat je veel geld hebt. We verbleven in het bana-house, dit was een mooi huis en hadden hier voldoende ruimte.

De bedoeling was om twee woningen te realiseren voor het Dangme East Hospital. Wij vonden dit een erg interessant project en daarom zijn we met zijn zessen dit avontuur ingestapt. Van te voren zijn we op zoek gegaan naar allerlei sponsors om genoeg geld in te zamelen voor het project. Ik vond het leuk om langs bedrijven te gaan en daar te vertellen wat ons plan is. Nadat er genoeg gesponsord werd, reisden we af naar de Republiek van Ghana en hier begon het dan.

Eerst met een introductieweek om te wennen aan de temperatuur en de mensen. Daarna zijn we al snel begonnen met het bouwen van de twee huisjes. Ik vond het graven van de fundering fysiek erg zwaar, omdat je die warmte (36 graden) gewoon niet gewend bent in Nederland. Het project opstarten is ook altijd maar afwachten, want we werkten samen met de mensen daar en hun mentaliteit is heel anders. Daarmee bedoel ik dat ze vaak lui zijn en niet altijd zin hebben om te werken. Die mensen heb je overal en wij moesten ons best doen om het juiste personeel uit te kiezen. Verder ging alles goed en moest er elke dag veel gewerkt worden. Dus als conclusie vond ik het een leuke stage, omdat ik het persoonlijk leuk vind om veel te regelen en heb hierdoor veel nieuwe dingen geleerd, onder andere zelfstandig worden.

Over de vrije tijd kan ik alleen maar spreken over de weekenden, omdat we doordeweeks alleen maar werkten, omdat we anders de planning niet zouden halen. In het weekend gingen we vaak wat leuks doen, naar de zee, het zwembad of als er een feest was gingen we daar naartoe. Omdat Accra 2 uur verwijderd ligt van Ada-foah kost het een dag om ernaar toe te reizen. Wij gingen hier meestal op zondag naartoe om inkopen te doen in de supermarkt daar, waar we allerlei Europese producten konden kopen als aardappels, vlees en groente. Aan het einde van de stage hebben we wat tijd gemaakt voor een rondreis door Ghana. Dit was een negendaagse rondreis waarin we veel hebben kunnen zien zoals Mole national park, de Obuassi goudmijn, cape coast, Elmina castle, de Kintampo waterfalls en een Nederlands bouwproject van De Kok Staalbouw.

Conclusie:
Het was een topstage en de tijd is voorbij gevlogen. En ik denk dat ik deze ervaring van mijn leven nooit zal vergeten. Nu weet ik hoe het is om in het buitenland stage te lopen, en dat is super!