Mijn naam is Ruud van Rijckevorsel, ik ben 20 jaar oud en ik kom uit Rucphen. Momenteel zit ik in het 3e jaar van mijn opleiding middenkaderfunctionaris bouw&infra niveau 4 op het Markiezaat college te Bergen op Zoom. In de stageperiode van het 3e jaar heb ik er samen met 5 klasgenoten voor gekozen om een buitenlandse stage van 14 weken in Ghana te gaan doen.

Als ik klaar ben met mijn MBO-opleiding wil ik nog verder studeren. Ik ben nu al een beetje aan het kijken en waarschijnlijk ga ik HBO doen, een duale opleiding. Dat is twee dagen naar school, en dan werk je drie dagen. Als ik klaar ben wil ik gaan werken als uitvoerder of projectleider op de bouw, hier ben ik zelf nog niet helemaal uit.

Ik ben op buitenlandstage naar Ghana geweest. Ghana, officieel de Republiek Ghana, is een land aan de westkust van Afrika. Het grenst westelijk aan Ivoorkust, noordelijk aan Burkina Faso, oostelijk aan Togo en zuidelijk aan de Golf van Guinea. Wij zaten helemaal in het zuid-oosten van Ghana, in het dorp Ada-Foah. Wij zaten in een heel groot huis, er was ruimte voor tien of twaalf man en wij zaten er met zijn zessen, dus we hadden ruimte genoeg. Jammer genoeg is er bij ons twee keer ingebroken, dat verandert wel een beetje je indruk van de mensen daar. Ik wist niet meer goed wie ik daar kon vertrouwen en wie niet omdat iedereen vriendelijk is en probeert om vrienden te worden.

Ik denk dat wij in een dorp zaten wat een beetje gemiddeld is in Ghana, het was minder arm dan ik verwachtte voordat ik wegging. Er was een hoofdweg van asfalt en de rest van de wegen was allemaal zanderig en stoffig. Terwijl wij daar zaten hebben ze wel een aantal wegen verbeterd, dus er zit wel vooruitgang in. Ze hadden tegen ons in Nederland gezegd dat we veel te maken zouden krijgen met het uitvallen van de stroom en dat we vaak geen water hebben, bij ons is dat allemaal wel meegevallen. De eerste weken hebben we hier helemaal geen last van gehad, daarna was het af en toe dat een kwartiertje de stroom uitviel, maar dat was misschien 1 of 2 keer per week. Met water hadden we alleen de laatste weken wat meer problemen. Maar dan werd het op vaste tijden afgesloten, dus daar kon je je wel op instellen. In het dorp heb je verschillende cafeetjes en je kan naar het internetcafé, wat niet supersnel is, maar je kan ook naar een zwembad gaan of in de zee of rivier zwemmen dus je hoeft je niet te vervelen daar. Ik ben blij dat ik in Ada-Foah zat en niet ergens in het binnenland.

We moesten elke dag ongeveer twintig minuten met de trotro naar de bouwplaats, er stonden al vijf huizen. Wij hebben er twee bij gezet. De eerste weken waren het zwaarste, we moesten allemaal nog wennen aan het weer en moesten gelijk gaan uitgraven. We hebben ook af en toe hulp gehad van de plaatstelijk techniekschool (Ada Technical Institute). We zouden eigenlijk maandag tot en met donderdag op de bouw werken en vrijdag vrijhouden om de administratie bij te werken. We hebben bijna altijd vijf dagen op de bouw gewerkt en de administratie 's avonds gedaan, omdat we het anders niet zouden gaan redden. Het werken op de bouw is zwaarder dan in Nederland omdat alles hier met de hand gebeurt, van beton mixen tot metselblokken maken. Het weer is ook iets wat we niet gewend waren, het was wel belangrijk dat je veel water dronk, anders kon je wel eens duizelig worden van de warmte.

Het valt uiteindelijk nog best tegen om goede afspraken te maken met mensen uit Ghana. Ze komen vaak te laat en ze zeggen altijd dat ze het snappen of kunnen, terwijl ze niet snappen wat je net gezegd hebt. Ik ben er ook al vrij snel achter gekomen dat ze ons langs alle kanten probeerden af te zetten, daar denkt iedereen dat als je blank bent dat je veel geld hebt. Het is best moeilijk omdat nergens prijzen op staan, zoals in Nederland. Het is daar ook heel normaal om veel te onderhandelen over prijzen.

We hebben tijdens de bouw allemaal een examenonderdeel moeten doen. Mijn onderdeel was de onderbouw, dat is alles tot en met de begane grondvloer storten. De hele bouw is alles op zich wel soepel verlopen. We hebben alleen twee keer moeten wachten op het geld wat nog uit Nederland gestuurd zou worden, dit duurt ongeveer 10 dagen, dus dat was wel zonde. We hebben allemaal hard moeten werken om de planning zo goed mogelijk aan te houden. We hebben de 13e week een rondreis gehad, de laatste week konden we dan nog alles afwerken. Uiteindelijk is alles gelukkig goed gekomen en staan er nu twee compleet afgemaakte huisjes bij!

In onze vrije tijd zijn we overdag bijna altijd ergens gaan zwemmen, omdat het overdag te warm is om iets anders te doen, bij het hotel 'Tsjarley Korpey' konden we altijd gratis zwemmen. Daar kon je ook goed eten en wat drinken. Om zes uur is het in Ghana donker, dus als we ’s avonds door de week niets te doen hadden gingen we maar een film kijken op de laptop. In het weekend zijn we een paar keer naar een paar kroegjes geweest aan de hoofdstraat. We zijn ook twee keer uitgeweest in of vlakbij Accra, het is wel verstandig om iemand uit Ghana mee te nemen, omdat zij de goede plekken weten. Wij gingen altijd met de eigenaar van Maranatha Beach, dit is een plaats op het strand waar je kan eten en drinken. Je kan ook blijven slapen in een strandhutje. Aan de ene kant kant van het strand heb je de zee en aan de andere kant de rivier. De zee is best wild en ze zeggen dat hij best gevaarlijk kan zijn door de onderstroming, wij gingen altijd maar tot ons middel de zee in. Door de hoge golven daar spoel je gelijk weer op het strand!

In de 13e week zijn we op een negendaagse rondreis geweest. We zijn met een Nederlandse organisatie geweest, je betaalt dan per dag voor de auto, inclusief chauffeur die het land door en door kent. Ik heb veel van het land gezien en het is me allemaal goed bevallen.

De tijd in Ghana is snel voorbij gevlogen. Het was een geweldige ervaring die ik zeker niet had willen missen. Het is leuk om op deze manier een deel van je examen af te sluiten.