Voor mijn opleiding bouwkunde aan het Markiezaat College te Bergen op Zoom kregen wij de kans om te kiezen voor een project in het buitenland. We zijn in het derde jaar van de opleiding al begonnen met het voorbereiden van ons project. Met een elftal leerlingen zijn we begonnen met het ontwerpen van de woningen die we in Ghana wilden gaan realiseren. Ook zijn we toen al begonnen met het zoeken naar sponsoren. In het eerste geval zouden er maar zeven leerlingen van onze Ghana-projectgroep naar Ghana mogen, maar doordat wij zelf veel sponsors binnen hadden gehaald en de school ook een deel wilde meebetalen, werd het mogelijk om allemaal te gaan. We hadden de groep in twee subgroepen verdeeld; de eerste groep van vijf leerlingen ging in Ghana eerst het project opstarten, zij hebben het best moeilijk gehad, omdat ze vanuit niets moesten beginnen. Ikzelf maakte deel uit van de tweede groep, ook wij waren met vijf leerlingen.

We vertrokken op 11 januari 2008, het was een hele spannende dag waar ik lang naartoe geleefd had. Na een vlucht van bijna 7 uur kwamen we om half 12 lokale tijd, half 1 Nederlandse tijd dus aan in Accra. Nadat we onze koffers hadden moesten we met een busje naar het hotel waar we de komende 2 nachten zouden verblijven. Rond half 2 ´s nachts kwamen we bij ons hotel aan.

De eerste dag in Ghana hebben we de hoofdstad Accra verkend; wat je allemaal ziet op zo'n een dag is echt niet te beschrijven, zoveel eerste indrukken. Je belandt echt in een andere wereld. De tweede dag zijn we vertrokken naar Ada, ons huis voor de komende 5 maanden. Langs de weg naar ons huis ligt ook de bouwplaats waar we gaan bouwen, we zijn meteen gaan kijken en wat er stond zag er erg goed uit. Daarna zijn we naar het ziekenhuis gereden, wat een kilometer naast de bouwplaats ligt. Daarna zijn we weer verder gereden naar big Ada. Ons huis was echt gigantisch!! Het grootste huis in heel de buurt.

Nadat we een beetje ingeburgerd waren Ghana zijn we begonnen met ons werk. We werkten vijf dagen in de week van 7 uur ‘s morgens tot meestal een uur of 17. Soms waren er ook dagen bij dat we nog om 10 uur ´s avonds op de bouwplaats waren. Soms moesten we naar Accra of naar Tema om inkopen te doen voor de bouw. Dit was ook altijd weer een hele belevenis. Overal waar je komt waar je iets wilt kopen moet je zwaar onderhandelen om de laagste prijs te krijgen.

In onze vrije tijd gingen we vaak naar het strand, of naar een hotel in de buurt om daar lekker te zwemmen en te eten. We zijn ook twee keer uit gegaan in de hoofdstad, dit is ook echt een hele ervaring. Echt alles gaat hier zo anders dan je gewend bent. Maar als ik terugkijk op mijn tijd daar besef ik wel hoeveel ik ervan geleerd heb. Ineens zit je met vijf andere jongens in een heel vreemd land en ben je echt op jezelf aangewezen. Je moet zelf koken, boodschappen doen, schoonmaken, werken en leren. Ik heb nooit last van heimwee gehad, dit puur omdat we vijf maanden lang iedere dag zo druk zijn geweest ik daar gewoon geen tijd voor had. Ik vond het zo geweldig, ik voelde mezelf er zo vrij en zelfstandig. Ik ben nu alweer drie maanden terug in Nederland, maar ik begin Ghana echt verschrikkelijk te missen, niet alleen het land, maar ook de mensen. Als je daar vijf maanden zit en dagelijks met de lokale bevolking werkt dan bouw je natuurlijk ook een goede vriendschap op, en dan is het best zwaar omdat na vijf maanden allemaal weer achter je te laten. Ik hoop echt dat ik binnenkort weer een keer terug kan gaan naar Ghana om te kijken hoe het is met de mensen die ik daar heb leren kennen en natuurlijk om te kijken hoe ons bouwproject erbij staat.