Mijn naam is Lennard Mouws, ik woon in Zundert. Iets meer dan 2,5 jaar geleden kwam ik op het Markiezaat College terecht, omdat ik altijd al veel om techniek heb gegeven. Ik doe de opleiding Middenkaderfunctionaris Bouwkunde BOL niveau 4. Eind van de tweede klas hebben ze ons de kans gegeven om een buitenlandstage te doen in Ghana. Hier heb ik samen met vijf andere klasgenoten geen moment aan getwijfeld, en we hebben ons ingeschreven voor deze enorme ervaring!
Vooraf kwam hier het een en ander bij kijken. Ze hebben ons gevraagd om sponsorgeld op te halen, om de bouw van 1 of mogelijk 2 woningen te financieren. Hier zijn we dus al snel mee aan de slag gegaan. Dit is uiteindelijk zeer goed gelukt, en al snel bleek dat we niet net als andere groepen één woning konden gaan bouwen, maar zelfs twee!
Dit betekende dat we met zes man sterk als één groep naar het warme land Ghana afreisden.
Op 14 november 2010 zijn we met een groep van zes personen van de opleiding bouwkunde vertrokken naar Ghana. De eerste indruk van dit land was dat het zeer druk was! We werden in het donker opgehaald door onze begeleidster Ashley McTaggert. We schrokken een beetje van de mensen die buiten het vliegveld stonden te wachten om onze koffers aan te nemen. Dit vonden we helemaal niet nodig, en we hielden ze dus stevig vast. Telkens weer probeerden ze deze uit je handen te trekken, en te vervoeren voor 'Small Money'. De dag erna gingen we naar ons eigen woonplaatsje, Ada Foah. Een klein plaatsje aan de kust in het zuiden van Ghana, in de buurt van de grens van Togo. Niet het grootste plaatsje, maar zeker zo gezellig. 's Avonds kon je hier op veel plekken iets gaan drinken of eten. Door de meeste mensen werd je dan ook gemakkelijk aangesproken, omdat we bijna de enige blanken waren die in dit dorp rondliepen. Ook is er een gemakkelijke aansluiting door middel van de landelijke ‘TroTro’ naar bijvoorbeeld de hoofdstad en omliggende plaatsen. Dit zijn kleine busjes, waarschijnlijk afgekeurd in landen als Nederland, Duitsland enzovoort die helemaal volgepropt worden met mensen. Daarom kom je dan ook nog veel Nederlandse teksten op de busjes tegen. Een toppunt hiervan was toch zeker 'Friet van Piet, da’s de beste!'; dit busje kwamen we in de hoofdstad Accra tegen.
Eigenlijk hadden wij van te voren hele andere verwachtingen van Ghana. We hadden verwacht dat het een zeer arm land zou zijn, zoals wij Afrika eigenlijk kennen. We kwamen er al snel achter dat er een groot verschil is in het land. Het plaatsje waar wij 14 weken geleefd hebben, had het zeker niet slecht. De meeste mensen hadden een 'net' huis en konden redelijk rondkomen. Daarnaast zijn er ook zeer arme delen in het land. Dit is voornamelijk in het noorden van het land. Hier leven mensen in het soort hutje gemaakt van klei en boomstammen. We zijn een beetje geschrokken van het feit dat sommige mensen doen alsof ze het slecht hebben, maar dit stiekem eigenlijk niet echt hebben. Zo wordt bijvoorbeeld de kleding van de bekende kledingbak in Nederland, in Ghana op de markt verkocht, zodat er geld binnenkomt om merkkleding te kunnen kopen...
Verder is er in Ghana een zeer aangenaam klimaat, met temperaturen die soms opliepen tot boven de 40 graden. Dit was in het begin wel even wennen als we aan het werk waren. Bij ons project, waar we hard voor hebben gewerkt, zijn we voornamelijk in het begin veel afgezet. Dit vonden we heel jammer van de plaatselijke bevolking. Daarnaast kwam er nog bij dat ze meerdere malen ingebroken hebben bij ons in het woonhuis, en een rol elektriciteitskabels mee hadden genomen van de bouwplaats. Dit waren de iets mindere ervaringen van het land, maar verder is mijn indruk van dit land zeker niet slecht!
Het was de bedoeling dat we twee woningen volledig op zouden leveren aan het einde van deze stageperiode. De twee gebouwde woningen zijn woning zes en zeven van de uiteindelijk twintig woningen die er moeten komen voor verplegend personeel van het District Hospital in Ada. We hebben hier de kans gehad om een groot deel van ons examen af te sluiten in kerntaak 3. Dit betreft o.a. het aansturen van personeel, bewaken van bestek, planning en begroting, het coördineren van het werk en het opleveren van het project. Tijdens het bouwproces hebben we af en toe samengewerkt met de studenten van de technische school in de buurt. Wanneer we hulp nodig hadden, konden we naar deze school bellen en dan kwamen de leerlingen die leren voor timmerman, metselaar, stukadoor en schilder ons helpen. Ook hebben we gebruikt gemaakt van de onderaannemers in het dorp. Zij hebben ons geholpen met onder andere het metselwerk, het timmeren van de kapconstructie en het storten van de fundering, vloer en ringbalk. In het begin was dit niet altijd even gemakkelijk. Natuurlijk snapte de Ghanese bevolking dat er geld te verdienen was bij deze zes blanke leerlingen. Hier hebben ze dan ook op slimme wijze gebruik van gemaakt, omdat wij geen benul hadden van de prijzen die we in zo'n land moesten betalen voor de werkzaamheden.
We hebben de woningen gebouwd in opdracht van het ziekenhuis. Het ziekenhuis heeft personeel nodig, maar staat in de spreekwoordelijke 'middle of nowhere'. Om personeel te trekken, biedt het ziekenhuis woonruimte aan. Het ziekenhuis is naar Ghanese standaarden erg goed. Dat komt omdat Dr. Narh alleen goed geschoold personeel aanneemt. Probleem is dat goed geschoold personeel vrijwel niet in Ada of Kasseh te vinden is, maar voornamelijk uit de grote steden Accra en Tema moet komen. Accra ligt op twee uur reisafstand van Ada en dat maakt het voor het verplegend personeel niet mogelijk om iedere dag heen en weer te reizen. Omdat er geen vergoeding voor de reiskosten wordt uitgekeerd, moet een baan bij het ziekenhuis in Ada op een andere manier aantrekkelijk worden gemaakt voor verplegend personeel. De woningen bij het ziekenhuis zijn dus een secundaire arbeidsvoorwaarde voor het personeel, een lokkertje eigenlijk. Groot bijkomend voordeel is dat de woningen noodhulp mogelijk maken, omdat ze in de directe omgeving van het ziekenhuis staan. Dr. Narh hoopt in de nabije toekomst een kwalitatief goede school te kunnen bouwen bij de woningen. Op deze manier worden de woningen nog aantrekkelijker voor het personeel, omdat er een gemeenschap ontstaat.
In Ghana hebben we iets minder vrije tijd opgenomen dan vooraf gepland was. Het was de bedoeling dat wij als bouwgroep van maandag tot en met donderdag op de bouwplaats actief zouden zijn, en vrijdag in zouden vullen als administratie van het project. Dit is natuurlijk zeer belangrijk bij zo’n project, dat wordt gefinancierd met sponsorgeld. In het weekend stond in principe vrije tijd gepland. Er zaten weken bij dat we maandag tot en met zaterdag hebben gewerkt, en daarna alleen een vrije zondag in de hoofdstad hebben doorgebracht. Het eerste deel van de stage elke zondag naar de hoofdstad Accra om boodschappen te doen en even te kunnen genieten in het internetcafé met sociale contacten. Naarmate er minder werk kwam op de bouwplaats, hebben we deze dag verplaatst naar zaterdag. Dit beviel ons zeer goed. Zo hadden we vaak de zondag nog vrij voor eventueel administratie en een verslag te plaatsen.
Ook hebben we vaak 's middags ontspanning gezocht bij het zwembad van hotel 'Tsjarley Korpey' waar we gratis mochten zwemmen. Daarnaast gebeurde het wel eens dat we na het werk even snel een duikje gingen nemen bij het strand, dat op 5 minuten loopafstand van het huis lag waar we verbleven. Dit is de bekende oceaan, met af en toe een zeer sterke stroming. Hier moesten we natuurlijk wel een beetje voor oppassen.
Het gebeurde ook regelmatig dat we gingen zwemmen en aanwezig waren bij een klein feestje op Maranatha Beach camp resort van Winfred. Dit is een eiland met aan de ene kant de rivier en aan de andere kant de oceaan. Hier kon je ook 's avonds blijven overnachten in een klein huisje gemaakt van bladen van een palmboom! Overal stonden dan ook palmbomen op het strand met een hangmatje ertussen. Zo gaf dit ons af en toe in het weekend toch een beetje een vakantiegevoel.
De 13e week van onze stage hadden we een rondreis gepland. We hadden een grote terreinwagen gehuurd met bestuurder. We hebben negen dagen rondgereisd. We begonnen bij de grootste waterval van Ghana en omstreken, de WLI waterval. De dag hierna zijn we doorgereden richting een iets grotere plaats, genaamd Tamale. Hier was een groot bouwproject van de Kok staalbouw uit Nederland aan de gang, en we hadden geregeld dat we hier een kijkje konden nemen.
De volgende dag zijn we doorgereden naar het park waar we uiteindelijk allemaal de rondreis voor hadden gepland, Mole National Park! Hier hebben we veel geluk gehad, en veel olifanten gezien. Daarna zijn we verder gereden naar een kratervormig meer, Bosumtwi. Ook hier stonden twee overnachtingen op de planning, en we zijn tussendoor een kijkje gaan nemen in een goudmijn. We gingen met een klein liftje in korte tijd ruim één kilometer de grond in. Nadat we het luxe-appartement bij het meer verlaten hadden, hebben we nog twee keer overnacht in een beachhouse aan de oceaan in Elmina. We zijn hier naar het Elmina Castle geweest en we hebben een bezoekje gebracht aan het Kakum National Park met de bekende hangbruggen. Dit was een geweldige ervaring. Na negen geweldige dagen, zijn we uiteindelijk veilig teruggebracht naar ons eigen stekje in Ada Foah en hadden we nog een laatste week veel werk op de bouwplaats om de woningen op te leveren.
