Mijn naam is Ben Vriends, 19 jaar oud, zit op het Markiezaat College en volg de opleiding commercieel bedrijfsleider/ondernemer kleinbedrijf in de mobiliteitsbranche te Bergen op Zoom.

Mijn sector houdt eigenlijk verband met alles wat met een auto te maken heeft, zowel technisch als administratief en bedrijfstechnisch. Ik volg deze opleiding, omdat ik veel van het autovak hou. Wat mijn einddoel is weet ik nog niet heel zeker, dit kan zijn dat ik na deze opleiding stop, maar het kan ook zijn dat ik er nog mee door ga. Ik sta gewoon open voor alle mogelijkheden. Wat ik in ieder geval niet wil worden is gewoon monteur of iets dergelijks. Ik wil wel wat meer verantwoordelijkheid dan alleen grote en kleine beurtjes uitvoeren in de werkplaats.

Ik heb afgelopen half jaar stage gelopen op de Nederlandse Antillen. In Curaçao wel te verstaan. Het land ziet er heel anders uit dan Nederland, hoewel het nog steeds valt onder speciale gemeente van Nederland. Het is echt een Caribisch eiland met palmbomen, blauwe zeeën, witte stranden, kleurige vogels en andere tropische beesten. Mensen zijn er vrolijker door het altijd mooie weer, en ietsje relaxter van levenswijze. De mensen leven daar met een mentaliteit van: jij hebt de klok, ik heb de tijd of wat vandaag niet komt, komt morgen wel. In het begin is dat wel erg wennen, omdat we gewend zijn dat alles zo snel mogelijk wordt geregeld hier in Nederland.

De infrastructuur van Curaçao is niet altijd helemaal bijgewerkt. Dit komt omdat de asfaltwegen erg snel uitdrogen door het warme klimaat, hierdoor komen er grote scheuren en gaten in het asfalt. Fietspaden kent men in Curaçao ook niet, dit komt omdat de fiets er niet als vervoersmiddel gebruikt wordt, maar alleen recreatief. Ik denk dat dat is omdat het er redelijk heuvelachtig is en warm. Alle huizen zijn in Curaçao prachtig gekleurd. Zelden zie je daar een bakstenen Hollands huisje. Het verschil in huizen is ook erg groot. Je hebt in Curaçao mensen (vaak Nederlanders) die alleen maar rentenieren in hun grote villa aan het Spaanse water of op een andere mooie plek. Maar je hebt ook mensen (lokale bevolking) die het moeten doen met een in een sloppenwijk gebouwd golfplaten huisje. Dit is af en toe best een zwaar contrast, omdat je zelf als stagiair ook aardig rijk bent in vergelijking met deze mensen. Je beseft dan eigenlijk pas dat je het allemaal zo slecht nog niet hebt. Ik heb gewoond in de stad Willemstad, dit is eigenlijk ook de enige stad van Curaçao. Willemstad bestaat uit twee delen; Punda en Otrabanda, samen vormen deze het oude stadshart van Willemstad. Ik woonde in Punda in een appartementje. Punda is eigenlijk van de twee delen wel het mooiste deel van Willemstad centrum. De contrasten zijn in de stad dus wel heel groot, je hebt rijke mensen en arme mensen, mooie huizen en lelijke huizen.

Ik werkte in Julianadorp, dat is een stadsdeel van Willemstad. Het bedrijf Caribbean Motors is een grote autodealer van de merken Prestige Ford America en Mitsubishi Motors Company. In dit bedrijf heb ik best veel ruimte gekregen om mijn stage tot een goed einde te volbrengen. Deze mogelijkheid was er, omdat het bedrijf zo groot was. Om je een voorstelling te geven: de garage telde al 18 hefbruggen, de wasstraat had 5 man personeel, er waren 4 magazijnmannen, 2 werkplaatschefs, op de verkoop en administratie een kantoor van tussen de 400 en 500 m² en een verkoopruimte van occasions/nieuwe auto's zo groot dat men golfkarretjes heeft om de klanten in rond te rijden tussen de vele auto's.

Dit was mijn eerste stage in zo’n groot bedrijf. Dit was wel even wennen, omdat je goed je best moet doen om je hoofd boven het maaiveld uit te laten komen. Je bent een van de velen. Ik had een speciale opdracht gekregen buiten mijn werkzaamheden in de werkplaats, deze was om alle tweedehands auto’s op kaart te zetten, te taxeren, te repareren en klaar te maken voor de verkoop. Dit was een leuke klus, aangezien ik het 'normale' werkplaatswerk al snel beu was. De communicatie met mijn collega's verliep in het begin wel moeilijk. Omdat ik overal nog aan moest wennen en omdat ik de gedragsregels van de jongens in de garage daar nog niet kende. Aan het einde van mijn stage kon ik met iedereen uit het bedrijf goed opschieten en heb ik zelfs een aardig woordje Papiaments geleerd. Kortom, goed geïntegreerd dus!

In het begin van mijn stage heb ik in de weekenden veel op het strand liggen zonnebaden, maar na enkele keren was ik dat al aardig beu. Daarna ben ik uitdagendere dingen gaan doen in mijn vrije tijd. Zo heb ik bijvoorbeeld leren duiken in de Caribische zee en mijn brevet gehaald. Na het behalen van mijn brevet heb ik bijna alle duikplekjes in Curaçao gehad. We gingen geregeld duiken in het weekend. Ook heb ik de Christoffelberg tweemaal beklommen, dit is de hoogste berg van Curaçao. Hij meet 375 meter hoogte. Het is een redelijk zware klim, gezien de steile hellingen, het echte klimwerk en de brandende zon. Wanneer je bovenop deze berg staat kun je met helder weer bijna heel Curaçao zien. Op de noordkant van het eiland ben ik bij de boca’s geweest dit is de wilde kant van het eiland. Hier zie je het wilde zeewater. Golven van 5 meter zijn geen uitzondering en deze klappen tegen de steile maanlandschapachtige rotswanden. Dit is erg indrukwekkend om mee te maken.

Er is op Curaçao veel uitgaansgelegenheid, hier heb ik ook elk weekend gebruik van gemaakt. Er waren veel bekende Nederlanders, te gekke feestjes en mooie discotheken. Een groot verschil met Nederland is de bierprijs. Bier is erg duur in Curaçao, omdat er geen statiegeld op de flessen zit. Daarom staat Curaçao bekend om zijn cocktails (ook heerlijke non-alcohol cocktails trouwens).

Als ik nu thuis op mijn stage terug kijk, zie ik een perfecte mix van mooi weer, stage en vrije tijd. Ik heb een prachtige tijd gehad op mijn Curaçao!