Zodra ik hoorde dat we de kans kregen dat we op buitenlandstage mochten wist ik het. Ik wilde naar Denemarken. Mijn familie en ik gaan daar al jaren op vakantie en dit was de uitgelezen kans om eindelijk de echte Deense cultuur te proeven. Maar als ik op buitenlandstage wilde moest ik wel een adres hebben. Gelukkig kende ik een vriendin die vorig jaar naar Denemarken was geweest, en na veel contact via de e-mail en via de telefoon mocht ik naar Denemarken. Mijn ouders brachten me weg met de auto. Aangekomen in Denemarken heb ik eerst de winkel gezien waar ik de komende 6 weken ging werken. Daar ontmoette ik mijn stagebegeleider. Bij hem en zijn vrouw zou ik in huis komen voor de komende 6 weken. Mijn ouders gingen naar huis en mijn avontuur begon.
De eerste week was alles lastig en moeilijk. De taal was ingewikkeld en ik kwam er achter dat mijn Engels toch niet zo goed was als ik dacht. Ook was het voor mijn collega's erg lastig, omdat sommige boven de 60 waren en dan ook echt helemaal geen Engels konden. Gelukkig kon ik een week genoeg Nederlands spreken, want onze bloemen kwamen uit Nederland en werden dus ook door Nederlanders gebracht.
Met de vrouw van mijn baas Gurli deed ik veel dingen. Met haar ging ik winkelen, uit eten, musea bezoeken en vier keer in de week sporten. Naar het werk ging ik op de fiets. Dat was op de heenweg geen probleem. Helaas moest ik dan wel op de terugweg de berg op. De heenweg duurde ongeveer 7 minuten en de terugweg helaas 30 minuten.
Ook had ik daar al heel snel vrienden gemaakt. Ze heette Frieda en is de kat van de buren. Gelukkig had ik ook nog de meiden op het werk. Ze waren allemaal wel een stuk ouder, toch kon ik het erg goed met ze vinden. Met eentje, Annette, ben ik een keer gaan shoppen en zaten we al voor 12 uur aan het bier, want ze wilde wel eens echt Nederlands bier proeven met een Hollander. Ook ben ik met haar gaan barbecueën aan het strand, wat een Deens gebruik is.
Ook ben ik vier dagen alleen thuis geweest. Dat was erg spannend, omdat ik dan echt alles zelf moest doen. Boodschappen doen, wassen, eten koken en gaan sporten natuurlijk. Mijn baas Per werd in de tijd dat ik er verbleef ook 50 jaar en gaf natuurlijk ook een feest. Dat gaat er helemaal anders aan toe dan hier in Nederland. Hier zou je een feest geven met muziek en dansen. Maar in Denemarken pakken ze het heel anders aan. Je wordt rond een uur of 1 verwacht in een hotel of restaurant en dan gaan ze met zijn allen eten. Dan tijdens de gangen gaan ze naar de gang waar dan een band staat of muziek wordt gedraaid. En gaan ze tussen de gangen door daar dansen. Mijn baas houdt erg van jazzmuziek, dus er was een jazzband. Ik zat gemixt aan tafel met wat collega's en Per zijn neefje. Ik heb ook gedanst met een van de bezorgers en dat was erg leuk. Het rare is wel dat ze bij een verjaardag of zo'n feest iedereen een hand geven en dat is heel grappig, want dat was ik niet gewend.
Ook ben ik veel naar museums geweest. Ik heb een soort van openluchtmuseum gezien. Daar stonden oude huizen en winkeltjes. Hier kon je zien hoe de Denen vroeger leefden.
Het lijkt wel ontzettend veel op Nederland. De huisjes, enzovoort.
Ook mocht ik mee naar het moderne kunstmuseum in de Aarhus. Dat is de grootste stad van Jutland (het vasteland) ongeveer 20 minuten van mijn verblijfplaats af (Odder).
Het museum was supergaaf en er was ook een superbijzonder kunst object. Hij was ongeveer 4 meter hoog en leek levensecht (zie foto).
En de grote verrassing was de regenboog op het dak. Daar kon je doorheen lopen en gaf een ontzettend leuk effect.
Er was ook wat speciaals in Aarhus. De Deense kroonprinses had dit meegebracht vanuit haar geboorteland. Langs de kustlijn van Aarhus stond een tentoonstelling van prachtige beelden.
'Sculpture by the Sea' heette het. Het was prachtig. Uit alle delen van de wereld (ook Nederland) waren er kunstenaars gekomen en brachten daar hun kunst samen. Je kon een boekje kopen zodat je kon zien wie het gemaakt had, uit welk land hij of zij kwam, de uitleg er bij (wat wel eens nodig was) en hoeveel het kostte. Sommige hadden echt geen uitleg nodig zoals een hele grote zonnebril met roze glazen. De wereld door een ander licht zien of alles door een roze bril zien.
Ook bij sommige kunstobjecten dacht je dat je de uitleg al wel doorhad en dan bleek het totaal wat anders te zijn of iets heel vaags.
Ik moest erg veel werken. Het leuke van het werk was dat ik alles mocht doen. Omdat ze heel erg het gevoel hadden dat ik voorliep qua mode en technieken met bloemschikken moest ik overal bij helpen. Met het steken van stukken voor begrafenissen en bruidsboeketten maken. Ook mocht ik kerken aankleden tijdens een bruiloft of begrafenis. Het was hartstikke leuk werk om te doen en ik had leuke en gezellige collega’s. Mijn ouders zijn ook nog twee weekenden overgekomen, zodat ik niet helemaal zou vereenzamen. Maar helemaal vereenzamen deed ik niet, omdat ik een logboek bijhield op het internet. Zo kon mijn familie zien wat ik alle dagen deed en al mijn ervaringen in Denemarken. En zij reageerden dan weer wat zij die dag gingen doen en zo bleef ik toch een beetje op de hoogte van de ontwikkelingen in Nederland.
Mijn stage in Denemarken was helemaal te gek. Ik heb mijn Engels in zes weken verbeterd en mijn zelfvertrouwen is groter dan ooit. Of ik ooit nog terug ga naar Denemarken? Zeker weten, want dit was een ervaring om nooit te vergeten en al de mensen die ik heb leren kennen daar hebben een plek in mijn hart gekregen!Voor een uitgebreid verslag van dag tot dag: maaikesmitspt.waarbenjij.nu/
Daar ook alle foto's van alles wat ik heb mee gemaakt.
Maaike Smits
