Mijn naam is Kelly van Polen, en ik doe de opleiding Paardenhouderij en paardensport op Prinsentuin MBO. Ik werk elke zaterdag op een pensionstal in Tilburg. 's ochtends van acht tot twaalf voer ik de paarden, mest de stallen uit en zet ik de paarden buiten en binnen. Ik heb ook een tijdje op een africhtingsstal en handelstal gewerkt. Ik hoop later een eigen africhtingstal te beginnen. Het maakt me niet uit of het spring- of dressuurpaarden zijn; ik doe het zelf allebei en vind het allebei even leuk. Ik vind het vooral leuk om met jonge paarden te werken, omdat het een grote uitdaging is. Alles wat je met jonge paarden bereikt, heb je namelijk zelf gedaan.
Ik heb in Hongarije stage gelopen, in het dorpje Lajosmisze. Ik liep stage op een soort boerderij met allerlei dieren en natuurlijk ook paarden. Het was een Nederlandse vrouw, met een paar Hongaarse zigeuners in dienst. Zij handelde in paarden en maakte deze ook zelf zadelmak met hulp van een vriendin die tegelijk naar Hongarije is geëmigreerd. De boerderij zelf lag een paar kilometer van het plaatsje Lajosmisze af, midden in de poesta, dat is een heel groot natuurgebied waar je via zandpaadjes bij de boerderijen kan komen. Die worden ook tanya’s genoemd in Hongarije. Het is er echt supermooi als je van buiten rijden houdt. Je kunt daar wel dagen aan een stuk door de bossen en zandpaden rijden. Je hoort er ook geen auto’s, je zit er echt midden in de natuur. Je moet zeker vijf minuten met de auto rijden voordat je bij een verharde weg bent, dus als je van rust en natuur houdt is het echt een super omgeving!
Het lijkt me echt super om er te wonen, alleen om rond te komen is volgens mij heel moeilijk.
Het is namelijk wel mooi daar, maar om werk in de paarden te vinden lukt daar niet echt denk ik. De vrouwen horen in Hongarije nog meer voor de kinderen te zorgen en het huishouden en paardrijden is meer iets voor mannen in Hongarije. En in Hongarije ligt het uurloon voor zowel vrouwen als mannen veel lager dan in Nederland. Het is op zich om te zien ook wel een arm land. De Hongaren rijden ook op een hele andere manier paard als wij. Zij gebruiken paarden echt nog als werkpaard en kijken ook niet naar hoe ze rijden als ze maar kunnen blijven zitten zonder zadel en kuddes kunnen begeleiden. Ze zijn ook vrij ruw in de mond van de paarden en schoppen de paarden ook veel harder om ze voorwaarts te krijgen.
Alle Hongaren waren wel supervriendelijk tegen mij; ze staan echt open voor je. Ze willen je ook met alles helpen. Je hebt twee verschillende bevolkingsgroepen en dat zijn de Hongaren zelf en de zigeuners. De Hongaren mogen de zigeuners niet en je merkt ook wel dat als er een inbraak is geweest of wat dan ook er heel snel naar de zigeuners wordt gewezen, want dat zijn meestal ook de mensen met minder geld. De Hongaren zeggen ook dat ze niet willen werken en niet vriendelijk zijn, maar bij ons op de boerderij waar ik stage liep waren er ook drie zigeuners en die hielpen mij met alles. Als ik paarden van de wei ging halen, hielden ze mijn paard vast en ze waren ook echt supervriendelijk en lief tegen mij. Dus ik denk dat dat gewoon een vooroordeel is in dat land.
Eigenlijk wat je hier ook hebt met de buitenlanders en Nederlanders.
Het drop waar ik zat was een vrij arm dorp. Je ziet overal nog elektriciteit kabels lopen en de wegen zijn slecht, met veel gaten in het wegdek. Heel anders dan in Nederland, maar zo zijn daar alle dorpen. Daaraan kun je denk ik wel zien dat het een minder rijk land is. Maar ze probeerden er op hun manier wel iets moois van te maken met bloemen en dat soort dingen.
Ik heb de eerste week vooral 's ochtends en 's avonds gewerkt, omdat het 's middags onmogelijk was om te werken vanwege de hitte. Het kon daar rond een uur of drie gerust 40 graden zijn, dus dan zaten we alleen maar in de schaduw of gingen we even slapen. En wat we meestal ook 's middags even deden was de paarden afspuiten, zodat die het dan ook weer een beetje koel hadden en met een koel lichaam lekker onder de bomen konden gaan staan. De paarden stonden daar gewoon dag en nacht buiten, alleen in de winter stonden ze binnen.
Verder ging ik daar meestal 's ochtends met paarden buiten rijden over de poesta en na het rijden de paarden lekker afspuiten. 's Middags gingen we af en toe ook wel eens naar het dorp om boodschappen te doen of te winkelen. En 's avonds dan weer verder met rijden. Ik had daar drie paarden om zadelmak te maken. Ik vond alles heel leuk om te doen en heb eigenlijk ook nergens moeite mee gehad. Ik heb vooral van het paarden zadelmak maken veel geleerd, omdat dat alleen hengsten waren. We hadden overings alleen maar hengsten daar, op twee na, dat waren ruinen. Ik vond het ook heel mooi om te zien hoe relaxed ze daar omgaan met de hengsten. Ze staan ook gewoon met zijn allen op de wei, dat is helemaal geen probleem, ze zijn allemaal superbraaf. We hadden trouwens ook nog twee Shetlanders en dat waren merries. Zodra die hengstig waren was er wel eens een probleem, want dan ontsnapten ze af en toe en dan gingen ze natuurlijk naar die hengsten toe. En dan kregen we ze na een uur pas weer gevangen en dan waren de hengsten wel helemaal opgefokt en druk, maar ze bleven dan wel altijd gewoon netjes achter het draad.
In de vrije tijd zijn we af en toe naar dorpjes gegaan om te kijken. Ik ben ook een keer naar een paardenshow geweest en daar deden ze allemaal trucjes met paarden op de traditionele Hongaarse manier, zoals ze het vroeger ook op de poesta deden. Elke vrijdag gingen we eind van de middag naar de kroeg en daar zaten we dan ook tot midden in de nacht en dat was altijd wel heel gezellig. Dan kwamen alle Nederlanders uit de buurt daarheen en zaten we daar met z’n allen. En als er voetbal was gingen we natuurlijk ook met alle Nederlanders in de kroeg kijken. Zo af en toe werden we uitgenodigd om ergens te komen eten. Het allerleukste was een feestje dat een keer in de maand bij een heel oud klein kroegje wordt gehouden. Daar kwamen dan alle zigeuners en Hongaren bij elkaar en daar kwam ook een live zanger en dan maakten ze allemaal hapjes voor op tafel. En voor hen was dat echt het feest van de maand, ze kwamen helemaal opgetut en alles en voor ons was het eigenlijk maar een superklein feestje. Ik vond het echt super om mee te maken hoe ze feesten en hoe snel ze tevreden en gelukkig zijn!
