Woord vooraf
Op 1 april vertrek ik voor 9 weken naar Mexico om daar in de stad Colima voor de kinderen van het weeshuis Casa San Jose een moestuin aan te leggen. De mensen daar zijn erg arm, dus ze zijn blij met alle hulp.
Het stuk grond waar de moestuin moet komen is verdeeld in 3 terrassen opgebouwd uit keien. Nu staat er hier en daar een bananenboom en een hoop onkruid. Onder aan het stuk grond ligt een beekje waar ik water kan halen. Het klimaat is daar erg warm met zo’n 35 graden in de middag en maar twee keer per jaar is er een regenperiode. Om mijn project te verwezenlijken is er nog een hoop werk te doen, dus 9 weken zal kort zijn.
Om te beginnen ga ik een inzamelingsactie houden om geld bij elkaar te krijgen voor het kopen van gereedschappen en andere benodigde materialen. Vanuit Nederland kan ik helaas niks meenemen. En daar is alles veel goedkoper.
Op 13 januari ga ik een winterwandeling organiseren in Rijsbergen om zo wat geld bij elkaar te krijgen. Daarom heb ik de regionale kranten en televisie benaderd om reclame te maken. Hopelijk wordt het een succes!!
De winterwandeling.
De winterwandeling is een enorm succes geworden. Met ongeveer 200 deelnemers was het een geweldige middag!! Het was prima wandelweer en de tocht die ongeveer 8 km lang was ging door het prachtige buitengebied van Rijsbergen. Onderweg hadden we een tussenstop bij een mooie blokhut waar vuurkorven branden en waar de deelnemers chocomel of glühwein kregen. Na afloop was het bij de harmoniezaal nog gezellig druk en konden de mensen een stand bekijken over het moestuinproject en over het weeshuis van Stichting Amiguito.
In totaal heeft de actie 1400 euro opgebracht. Een enorm bedrag waar we in Mexico veel mee kunnen doen. Waar het geld aan besteed wordt kun je lezen in mijn verslagen.
De reis en eerste dag
Samen met 4 meisjes van het Vitales College, Melanie, Jolanda, Deborah en Claimy, die voor de kinderen van het weeshuis gaan zorgen vanuit hun stage reis ik samen naar Mexico.
Na een vermoeiende reis van 33 uur!! zijn we in het zonnige Colima aangekomen. De eerste vlucht naar Madrid verliep goed, we waren daar binnen 2 uur. De tweede vlucht was minder. We hadden veel last van turbulentie. We zaten ongeveer 12 in het vliegruig en hebben 22 uur achter elkaar licht gezien. Heel vreemd om mee te maken waardoor de vlucht een hele lange middag leek te zijn. Na een vervelende landing zijn we in Mexico City aangekomen en daar een taxi gepakt naar het busstation. De taxirit was een spektakel op zich, alles rijdt hier door elkaar en verkeersregels kennen ze volgens mij niet. Vrachtwagens uit de jaren 60, oude en nieuwe auto’s. Eén chaos.
Toen wij in de bus stapten zijn we gaan slapen, intussen waren we al 25 uur op geweest. 's Morgens om kwart voor 6 stond Ferry, de coördinator van de stagiaires en vrijwilligers van stichting Amiguito, ons op te wachten om ons naar het weeshuis te brengen. Daar aangekomen kregen we onze kamers toegewezen en leerden we de andere vrijwilligers kennen. Leuke mensen! Om een ur of 10 gingen we naar de supermarkt om een voorraad eten te kopen. De mensen zijn hier erg gastvrij. 's Middags gingen we de kinderen van school halen. Die vliegen gelijk om je nek, dit geeft echt een goed gevoel! Ben ook nog even naar de moestuin geweest, daar heb ik leguanen gezien en andere gekke beesten die je bij ons alleen in dierentuinen tegenkomt. Er groeit hier veel onkruid, ondanks de droogte, maar de grond is vruchtbaar. Een hoop werk te doen!!
Al weer ruim 3 weken in Mexico
Wat gaat de tijd toch snel! Over 6 weken ben ik al weer in Nederland, hopelijk dat daar dan ook de zomer mag beginnen. Het bevalt me nog steeds goed in het warme Mexico. Gelukkig is er nog niemand ziek geworden van het water of het eten. De moestuin vordert ook goed, de eerste groenten zijn gezaaid zoals maïs, pepers, tomaten ,courgette en selderie.
Er word ook van alles gerepareerd zoals de trap, de kelder, de kraan van het zwembad en gaten in het betonpad. Zo was er een waterleiding stuk die door een wortel van een boom kapot gedrukt is. De boom staat er fris bij. Ze zeggen hier altijd maniana maniana, dus de leiding heeft een week of 3 gelopen, kan allemaal hier. Haha! Deze waterleiding is op zijn Mexicaans gemaakt hier doen ze niet zo moeilijk over een leiding. In Nederland zouden ze de leiding helemaal om de boom heen leggen maar hier doen ze gewoon een bochtje omhoog, bochtje op zij, bochtje naar beneden, en een bochtje aan de oude waterleiding (zie foto’s) Ja heel wat anders dan Nederland. Haha.
De stad Colima waar ik nu zit is een stad van de Asteek, een soort van maya volk waar de koning Coliman heette. Toen de Spanjaarden hier de koning vermoorden, hebben ze een paar jaar later de stad naar hem genoemd. Helaas is hier niet zo iets als een Maya tempel, dit zijn een soort van piramides. Ja eentje van een meter of 3 hoog, dat is alles, maar gelukkig ga ik het laatste weekend naar Mexico stad om daar de grootste maya tempel ter wereld te bezichtigen. Je zult ze vast wel kennen van tv of internet.
Voor de rest vermaak ik me ook prima in het weekend. Zo lag ik zaterdag aan een zwembad bij een hotel. en zondag aan de oceaan. Onderweg keken wij over suikerrietvelden die ze nu volop aan oogsten zijn en het afval word opgestookt. Als ze aan het stoken zijn dwarrelt er op sommige plekken in Colima as van suiker riet. Onderweg werden we toe gewuifd door honderden palmbomen dat was een prachtig gezicht. Overal waar je keek zag je lange rijen palmbomen die gebruikt worden voor de kokosindustrie. De kokos word gebruikt voor onze bounty’s en andere dingen.
Bij de oceaan aan gekomen keken we over zwarte stranden in plaats van witte, dit komt door de vulkaan, en de golven zijn wel 4 a 5 meter hoog. Het was een spektakel om mee te maken om zulke golven te zien. Ja dat is heel wat anders dan de Noordzee van Nederland.
Na wat in de zon te hebben gelegen en door het water te hebben gelopen, want zwemmen was niet mogelijk door de hevige stroming die er stond, liepen wij naar een strandtent dat helemaal van hout was opgebouwd, met een dak van palmbladeren en daar hebben we vis gegeten met gebakken banaan (platano) was goed te eten. En toen maar weer is terug gegaan naar Colima.
Het gaat jullie allen goed daar in Nederland en het voorjaar is ook al begonnen heb ik me laten vertellen.
Groetjes uit Colima adios!!
Als een echte cowboy!
Zaterdag was ik door vrienden (Javier) uitgenodigd om naar zijn huis te komen, waar hij prachtige meubels uit een stuk hout had gesneden, en waar we over zijn Ranch hebben gepraat, erg interessant!
Zaterdag avond ben ik met Mexicaanse vrienden naar het plaatsje Pueblo Juares gegaan. Een klein dorpje in de bergen, waar we een feest hadden in een villa met een eigen bar en een groot zwembad waar we midden in de nacht gezwommen hebben. Na wat gezwommen en wat gedronken te hebben, konden we daar blijven slapen en de volgende dag zijn we terug gereden naar Colima.
Nu zit ik hier al een tijdje en heb ik zowel rijke als arme vrienden die ik met elkaar in contact heb gebracht, dat is zo iets speciaals als rijken en armen vrienden worden. Het is niet te beschrijven dat gevoel maar het voelt geweldig.
Het verschil tussen rijk en arm is hier echt zo ontzettend groot! Maar de armen zijn er niet minder gelukkig door.
Zondagmiddag heb ik wat uitgerust en de rest van de avond heb ik ook niet veel gedaan. Maandagmorgen ben ik naar wat een goede vriend (Javier) gegaan waar ik zaterdag ook was geweest. Zijn zus heeft een kapsalon, en had aan mij gevraagd of ik model wilde zijn voor foto’s voor op de voorgevel van haar kapsalon, waar ik natuurlijk geen nee tegen zeg. Dus ze had mijn haar gedaan en heeft er foto’s van gemaakt dus over een paar weken hang ik aan de voorgevel van een kapsalon haha.
Middags ben ik naar de ranch van Javier gegaan, een ranch genaamd Tiqisitan. Het is maar liefst 300 hectare groot, Het is er prachtig! Heel de valei tussen de bergen is van zijn familie en hij heeft er wel 1000 fruitbomen en 25 paarden rond lopen waar we natuurlijk ook op hebben gereden! Wij als echte cowboy’s te paard en rijdend over zijn ranch, alsof je letterlijk in een cowboy film zit! haha.
Zo heeft hij 2 graven van Asteeken ( indianen) op zijn ranch, waar zijn vader beeldjes ,botten en andere offers heeft gevonden, en 2 grote meren, klein riviertjes die door de valei lopen, maar wat helemaal mooi was, was het huisje helemaal opgebouwd uit bamboe, met een grote veranda wat stond onder een boom van 100 jaar oud. Het mooie is dat het hier totaal niet toeristisch is , dus je leert hier echt de cultuur kennen!
Dinsdagavond voelden we de hier de eerste druppels regen!! ja...lang geleden om regen te voelen, het had hier vanaf half december niet meer geregend. Heel erg welkom dus, iedereen was vrolijk! Het regenseizoen gaat beginnen, dus tijd om terug naar holland te gaan, haha.
Donderdag is ons afscheidsfeest en vrijdag vertrekken we vanuit Colima en gaan dan nog een paar dagen naar Mexico City om daar de Mayacultuur te gaan bezichtigen. Met de moestuin gaat het ook goed, alleen nog steeds een gevecht met die leguanen. Gelukkig zijn ze erg tevreden hier met mijn werk. En het geld wat ik ingezameld heb met de winterwandeling is goed besteed! In een pomp voor water, kruiden, meststoffen, machines, planten, zaden, gereedschap, een kelder voor de kraan van het zwembad, stukken pad die gerepareerd zijn. Ja, ze zijn iedereen echt dankbaar die geld gesponsord hebben voor dit project. Hartelijk dank, muce gratsias
De tijd vliegt!
Ja ja, nu al weer een tijdje in Mexico en het bevalt mij nog steeds prima. De tuin begint al langzaam op orde te komen, want afgelopen week zijn we flink aan het stoken geweest om het gras, de takken en het onkruid te verbranden. Ik probeer nu de tuin zo onkruidvrij mogelijk te krijgen, veel werk dus! Gelukkig zitten er weinig tot geen stenen in de grond. Dit werkt prettig. De grondsoort lijkt op die van Brabant, zandgrond dus, mooi zwart als je het nat maakt. Met veel geluk kan ik eind deze week beginnen met het zaaien van de eerste groenten, wat ik ga zaaien is nog niet echt bekend daar moet ik nog met Lupita over hebben, Lupita is de eigenaresse van het weeshuis die eind van de week voor 2 weken naar Nederland gaat om daar iets over de Nederlandse cultuur te leren en te zien hoe een gemiddelde Europeaan leeft natuurlijk.
Als we s’avonds naar het centrum gaan zien we vaak bedelaars die heel vaak invalide zijn. Ze rollen wat rond op een skatebord met wat vuile doeken er op. Hier kennen ze niet zoiets als de gehandicaptenzorg die deze mensen helpen, maar wij kunnen ze ook niet helpen als je er één geld geeft moetje ze allemaal geld geven, en niet de ene wel en de andere niet, daarom raden ze het ook altijd af. Hoe graag je ze ook zou willen helpen. Hier is ook niet zoiets als een kinderbescherming. Als je weet of hoort dat er een kind thuis heel hard moet werken om voor zijn ouders om geld te verdienen terwijl hij nog hoort te spelen en kind hoort te zijn, kan hier niks tegen gedaan worden helaas.
Op zaterdag zijn we altijd vrij en gaan we leuke dingen doen. Zo ben ik gaan zwemmen in een rivier in de bergen. Er was een stukje rivier tegen een rots aan waar we dan op gingen om zo in de rivier te springen. Na een tijdje te zwemmen en springen ben ik een stukje gaan wandelen tussen de bergen en in de valei waar boeren nog echt boeren zoals vroeger. Weitje met koeien, overal beekjes en stroomversnellingen, afwisselend van zeer groen tot zeer dor en droog Ik besefte toen pas echt: ja, dit is Mexico! Rust en natuur zoals ze die niet in Nederland kennen. Net een film.
s'Avonds gaan we met de vrijwilligers meestal stappen, dit is erg leuk hier. In Mexico word nog meer gedanst dan in Nederland en dan heel snel op van die Spaanse / Mexicaanse ritmische muziek. Echt heel leuk om te zien. Hier mag je pas vanaf je 18de jaar alcohol drinken, en je ziet je ook geen mensen onder de 18 jaar in cafés en discotheken. Wat hier ook veel gedaan wordt is grote feesten geven op een ranch of bij een villa. Ook heel erg gezellig! Iedereen neemt dan zijn eigen drinken mee en er staat vaak een bandje te spelen. Afgelopen weekend waren wij op een ranch en daar stond boven op een berg een soort van open schuur met een dak van palm bladeren. Vanuit die schuur had je een prachtig uitzicht over de valei, en de stad Colima die zich weergaf in duizenden lampjes. Indrukwekkend!
Adios
Een prachtweekend
Vrijdag 16 mei zijn we naar komala gegaan om daar met alle vrijwilligers te gaan eten. In restaurant Don Camalon, waar veel muziek gemaakt wordt, erg gezellig! Als je er drinken besteld kreeg je er eten toe. Zouden ze is in Nederland moeten invoeren! haha. 's Avonds zijn we met 5 vrijwilligers naar Puerto Valatre vertrokken, een stadje 7 uur rijden met de bus vanuit Colima. Onderweg met een gezellige oude mexicaanse man aan de praat geraakt en we hebben het over de cultuurverschillen gehad. Zeer interessant.
Eenmaal in Puerto aangekomen wisten we niet wat we zagen toen we naar ons hotel reden! Ineens al die luxe, alles netjes afgewerkt, alles erg Amerikaans met alleen maar grote hotels, een prachtige jachthaven, 8 zwembaden, een prachtig strand waar parasolletjes van palmbladeren opstonden.
Die dag heb ik ook voor het eerst met dolfijnen gezwommen. Dat was me echt een belevenis! Die dieren zijn prachtig om te zien, ze voelen een beetje aan als rubber, en de tanden zijn best scherp, maar je ziet ze genieten als ze iets voor mensen kunnen doen, dat geeft echt een kik!!
's Middags heerlijk aan het strand gelegen, en avonds lekker Italiaans gegeten. Na heerlijk geslapen te hebben in ons hotel, gingen we maar weer op het strand liggen met een cocktail en middags zijn we gaan jetskiën, ook echt heel gaaf om te doen. Met 80 km/h over de golven van de oceaan, ja dat gaf echt weer een kik, de heerlijke oceaan lucht in je gezicht, ‘s avonds weer lekker gegeten en toen maar langzaam terug naar Colima gegaan.
Maandagavond ben ik met wat vrienden uit Mexico naar de bergen gereden, om daar wat te drinken aan de oever van de rivier, waar wilde paarden stonden te grazen, echt een prachtig gezicht, en het maanlicht dat net achter een berg vandaan kwam, ja, als je omhoog keek zag heel veel sterren, meer dan je in Nederland op een heldere zomeravond ziet. Voor de rest gaat ook alles goed met de moestuin, de watermeloenplanten zijn al redelijk aan het groeien , de courgettes komen uit, en de maïs zie je groeien haha! Alleen die vervelende leguanen ze hebben afgelopen weekend alle boontjes afgevreten, moet dus weer wat nieuws verzinnen!!
Nog twee weken, en dan kom ik weer naar Nederland, dan zit het erop! Ik zal het hier ongelofelijk gaan missen! Adios amigo's
De hortalza is af!
De groente tuin is af! Maar het was toch niet altijd gemakkelijk. Zo helpt er wel eens een Mexicaanse jongen mee die als kind seksueel mishandeld is. Hij is 16 jaar oud, maar geestelijk heeft hij het nivo van een kind van 6 jaar. Gelukkig gaat het meestal wel goed, maar soms als hij dan niet wil werken of mij begint te vervelen is dat niet altijd even gemakkelijk. Je vraagt je af, waarom hebben ze hem zoiets aangedaan, waarom doen mensen zo iets!
Ik kan me daar echt kwaad over maken. Maar communicatie met hem is geen probleem. Ik heb Carlos altijd nog, een Mexicaan van 17 jaar, ondertussen ook een goeie vriend van me geworden en hij spreekt redelijk goed Engels en hij speelt voor tolk. Dat werkt dus wel prettig. Hij helpt mij ook veel mee en ik heb hem alles over de groentetuin geleerd zodat hij het straks van mij over kan nemen. Maar verder over de tuin. Ik hoef hem nu alleen nog te onderhouden. En die Leguanen van de planten afhouden, maar dat komt goed haha. Lupita de eigenaresse van het weeshuis vertelde mij een recept voor een middeltje, hoe ik de leguanen van de planten af kan houden. Water met Chili moest ik over de planten sproeien, en dan zouden ze door de pittige smaak de planten niet meer lusten, dus hopen dat het werkt! Ben blij dat ik dit project op mij mocht nemen! De tuin is met veel liefde aan gelegd.
In Mexico hebben ze overal van die middeltjes voor. Zo pas geleden: Pansjo’s, een Mexicaan, lag op bed met 2 schijfjes aardappel op zijn ogen. Hij had heel de middag met een zonnebril gelast, en hij had last van lasogen. Aardappelschijfjes schijnen te werken in Mexico haha. Afgelopen zondag zijn we naar Gadalagara geweest een prachtige stad, 3 uur hier vandaan. Met grote pleinen, mooie straten, waar we mannetje pis tegen kwamen, wij maar denken dat hij altijd in Brussel staat, staat hij hier gewoon in een fontein te pissen haha! Er is trouwens ook prachtige kathedraal, waar de bedelaars nog voor de deur liggen om geld te krijgen. In de kathedraal is het de gehele dag mis waar je gewoon tussen kan gaan zitten en weg kan lopen wanneer je wil. Een mooi beschilderd gerechtsgebouw, dat nog steeds in gebruik is en niet te vergeten, een zwarte markt waar nog riemen van echt slangenleer te koop zijn, en schoenen en tassen van krokodillen huiden. Veel illegale dingen, maar ook veel souvenirs gelukkig!
De kinderen van het tehuis zijn ook geweldig, altijd blij als je even met ze speelt of even loopt te dollen, haha. Ze zijn echt met alles blij! zelfs met een fles shampoo die de meiden maandag aan de kinderen van Matenal gaven en nog meer van die bad spulletjes. We hebben hier dan ook nog een zwembad. Ze vinden het geweldig als we alberca roepen dat woord betekend zwembad dus dat betekent zwemmen, ze worden dan echt helemaal vrolijk en rennen naar hun slaapzaal toe om hun spullen te pakken, om voor een kwartiertje te zwemmen en dan zie je ze ook echt genieten dit geeft een heerlijk gevoel.
De laatste week
Donderdag ben ik naar een goede vriend gegaan om afscheid te nemen, want vrijdag vertrekken we vanuit Colima om nog enkele dagen naar Mexico City te gaan. Ja, het is vreemd om afscheid te nemen, net of je de volgende dag weer hem gewoon tegen kan komen, helaas is dit niet zo. Donderdagavond hadden we een afscheidsfeest en alle vrijwilligers en met al mijn Mexicaanse vrienden, echt een gezellige avond! Lekker uit gegaan, veel gepraat, veel gedanst en gedronken.
De volgende dag afscheid van nog 2 goede vrienden genomen, we hadden het zwaar. Vooral op caza hogar, al die kinderen die je nog een laatste knuffel geven waar wij erg emotioneel van werden en een traantje wegpinkten. Nee, afscheid nemen is niet leuk, maar aan de andere kant geeft het ook een goed gevoel, een teken dat je het fijn gehad hebt. Ik heb er zo veel geleerd, over het leven waarderen, liefde, mensen en cultuur. Zo kwamen wij vijven hier aan, niet wetend wat ongeveer het leven is, maar nu pas echt wetend wat het inhoudt. Het is iets moois waar je elke dag van moet genieten! Dat heb ik wel geleerd hier! De meeste mensen in Nederland zeggen: als ik later met pensioen ben, dan ga ik genieten dan ga ik reizen, dan kan ik pas echt gaan genieten, maar dan is het al te laat. Je hebt niet meer de kracht om alles te doen wat je nu denkt wat je wil doen als je ouder bent. Ik raad iedereen aan: geniet van het leven, want voor je het weet is het voorbij.
De moestuin is echt geslaagd! Helaas staan er nog niet veel groenten boven de grond maar dat zal Carlos wel in orde maken. Ik hoorde net van Ferry dat hij ijverig in de tuin aan het werk is. En dan hadden we die strijd met die leguanen nog, ook niet altijd gemakkelijk. Die beesten zijn wel een meter groot, en het valt niet mee om ze tegen te houden. De maïs groeit goed, in 4 weken tijd bijna een meter hoog, en de cactussen en de courgette zijn ook mooi aan de gang, hopen dat alles goed zal verlopen, maar ik vertrouw Carlos daar wel op. Helaas zijn de boontjes niet echt en succes maar dat licht aan de leguanen. Van het geld waar ik de sponsor actie heb gehouden heb ik nieuw gereedschap en andere spullen gekocht, zoals ik vorige keer in mijn verslag vertelde. De rest van het geld wordt besteed aan een pomp voor de tuin te beregenen, vertelde Ferry.
Op weg naar een nieuw avontuur: Mexico City
Zaterdag morgen 7.00 aangekomen in Mexico City. Daar aangekomen werden onze 10 koffers, op één karretje werden geladen, gekken werk, haha. Mexico City: een stad met 22000.000.000 (22 miljoen) mensen, een stad waar elke minuut iemand vermoord wordt, een stad waar elk half uur iemand ontvoerd wordt. Een stad van armoede en rijkdom. Een stad vol cultuur, en vol corruptie. Heel wat anders dan in Colima! Maar gelukkig slaap ik in een veilig 5 sterren hotel dus hoef ik niet veel te vrezen. Toen 2 taxi’s gepakt , één voor de koffers en mijzelf, één voor de 4 meiden. Ik had het weer getroffen, 'n taxichauffeur die niet goed de weg wist en ik die alleen maar de naam van het hotel wist. Ik zei nog met m'n beste Spaans. Je moet m'n amigas volgen. Hij zei: ja is goed, en rijdt de anderen dan gewoon voorbij!
Wij de weg kwijt, maar ik ben er gelukkig gekomen want toen reden de meiden ons voorbij en kon ik uitleggen dat ze die auto moest volgen. Deze dag hebben we en rondje in het centrum gelopen. Overal politie, M.E., mensen die onder een zeiltje slapen op een heel groot plein, het was meer een krottenwijk. Ze stonden in een rij voor eten. Ze kregen iets van soep dat uit een hele grote pot werd geschept, en ze wasten zich in de fonteinen. Heel vreemd om dit te zien. Maandag heb ik me laten vertellen dat dit een grote protest actie is tegen de president. De armen krijgen hier geen kans, en de rijken worden alleen maar rijker.
Zondag zijn wij naar de zonnepiramide geweest, echt prachtig om te zien! De piramide is 63 meter hoog en de weg met alleen maar piramides was 3 km lang. Boven op de piramide lag een diamant. De Azteken geloofden dat die diamant energie geeft voor een jaar. Sommige mensen geloven dit nog steeds en zitten geknield met de handen om de diamant.
Wij hebben dit natuurlijk ook gedaan, dus ik kan er het komende jaar weer tegen aan! haha. 's Middags zijn we naar het stierenvechten gegaan. Best indrukwekend om te zien! Die middag werden er 6 stieren afgemaakt, toch vind ik het knap van die jongens die daar in de ring durven te staan! Ze zijn ongeveer 18 of 19 jaar. De laatste stier was zo gek gemaakt dat hij op ons af rende en over de ring sprong in de tribune, vijf stoelen van ons vandaan!! Iedereen was flink geschrokken! Hij viel gelukkig in een smalle gang waar de pers meestal staat. Jaja en gevaarlijke sport, maar zeker interessant. Ik heb gezien hoe gek die Mexicanen op stierenvechten zijn, dit hoort nu eenmaal in deze cultuur!
's Avonds terug in een taxi met vijven in een kever die geen voorstoel had dus ik zat maar op mijn hurken! Ja, het kan allemaal hier, moet je eens in Nederland proberen haha!! Maandagmorgen zijn we een rondje gaan wandelen en heb veel mooie dingen gezien, hoge gebouwen, rijkdom, armen met kraampjes die spullen verkopen, ja toch heel anders dan Colima waar het rustig, gezellig en veilig is. Toch gek, armoede in een rijke omgeving. Maandagmiddag ben ik alleen op pad gegaan, de rest had niet veel zin of was moe. Maar ik wilde de stad zien, en heb toen een bustoer gedaan met zo'n bus die boven open is. Erg leuk, zo zie je heel het centrum. Zo kwam ik bij de kathedraal en werd ik door een groep scholieren geïnterviewd, was voor een werkstuk voor school.
Ze moesten vragen stellen in het Engels aan toeristen. Was wel grappig, een beetje standaard verhalen, je naam, waar kom je vandaan, wat doe je in Mexico, enz.... Daarna naar een prachtige kathedraal gegaan, waar een koepel helemaal was opgezet uit bladgoud. Toen terug naar de bus waar ik aan de praat raakte met 2 mensen uit Argentinië die hier ook op vakantie zijn. Mexico City is een prachtige stad met oud en modern door elkaar, en een mooie cultuur. Later raakte ik weer aan de praat met een Duitser die een vriendin in Mexico heeft was ook weer gezellig. Ik vertelde dat ik vlak bij Breda woon. Hij schoot in de lach en vertelde dat zijn zus daar studeerde! Ja wat is de wereld toch klein en dat in het verre Mexico!! voor de rest een gezellige middag gehad met die Duitser en zijn vriendin wat opgetrokken. Ja , zo leer je toch veel mensen kennen. Ik geniet er van!
Dinsdagmorgen vlogen we weer richting huis en was ons Mexico avontuur voorbij. Nu ben ik dus weer terug op Hazeldonk en schrijf mijn laatste ervaringen op. Ik kan terugkijken op een mooie tijd waarin ik veel geleerd en gezien heb.
