Ik ben Eva Blotnicki. Ik ben 20 jaar en volg de opleiding Paardenhouderij op het MBO Prinsentuin College te Breda.
De paarden sector is, vooral op dit moment, een actieve sector. Zowel met de sport en het welzijn van de paarden is deze sector volop in het nieuws. We kennen natuurlijk allemaal de Olympische amazone Anky van Grunsven die met haar paarden verschillende overwinningen heeft behaald en nog steeds behaalt. En wat dacht je van het paarden welzijn! Mogen we de tast haren van het paard wel of niet afknippen? En zo kunnen we nog wel even doorgaan.
In de opleiding die ik volg kom ik van alles te weten. Dat is het leuke eraan. Je komt overal en hoe meer verschillende stage, hoe meer ik leer.
Wat ik in de toekomst wil, weet ik nog niet precies. Ik wil niet alleen op stal werken, maar alleen maar op kantoor lijkt me ook niets. Het leukste lijkt me een combinatie van beide. De fokkerij trek me, maar andere dingen zoals paarden verzekeringen e.d. lijkt me ook erg leuk.
Ik heb mijn buitenland stage in Spanje gelopen. Ik ben in het zuiden van Spanje geweest, Chiclana de la Frontera. Het staat bekend om de mooie natuur die daar te vinden is en dat heb ik ook ervaren. Overal zie je fel gekleurde bloemen en mooie planten. Er lopen volop imponerende dieren rond die we in Nederland niet in het wild zullen vinden. Met de paarden zijn we ook regelmatig het bos in gegaan en dat is echt een hele andere ervaring als een Hollands nat bosritje. Iedereen weet natuurlijk dat het in de zomermaanden erg warm is (tussen de 30 en de 40 graden) in Spanje. Het is er dan ook kurk droog en als het er regent, komt het met bakken uit de hemel vallen.
Door de warmte wordt er Siësta gehouden. Dat betekent dus niet de Nederlandse werktijden van 9 tot 5, maar van 8 uur of zelfs eerder tot een uur of 2 ’s middags en van 5uur ‘s middags tot een uur of 9 of zelfs later in de avond. De meeste mensen eten ’s middags warm, zodat ze ’s avonds brood kunnen eten. En avond eten is hier rond een uur of 10!! Even wennen dus als je de Nederlandse 6 uur gewend bent.
De stad is erg schoon, ondanks dat het grotendeel van de bevolking arm is en dit dus meestal een rommelig aanzicht geeft. Iedere dag zie je vuilnismannen die tot in de late uurtjes het straatvuil opruimen.
De bevolking is erg aardig en zal je ook alle hulp aanbieden. Ze willen vooral gezelligheid. Dat vind je ook terug in de cultuur, want je kunt het zo gek niet verzinnen of ze geven er een groot feest voor. Ze hebben dan ook alle tijd van de wereld en dat is wel eens lastig als je echt iets op tijd klaar wilt hebben of ergens wilt zijn. Wat mij opviel tijdens mijn werk tussen de paarden is dat de paarden in Spanje echt een mannen ding is. Ik moest ze dan ook echt in hun kop stampen dat vrouwen ook stallen uit kunnen mesten en paarden op kunnen zadelen. Het is daar echt nog dat vrouwen het huishouden doen en voor de kinderen zorgen en mannen werken voor de kost. De kinderen lopen daar ’s avonds laat nog op straat en mogen overal mee naartoe. Het gaat er daar dus wel iets anders aan toe als in Nederland (maar dat is ook niet zo raar als je 2500 km verderop zit, haha).
Stad of dorp
Zoals ik al eerder vertelde is het een erg schone stad. Al liepen er wel veel zwerfhonden, maar die werden opgevangen door verschillende asielen. De bevolking is erg arm en verdient rond de €100 a €200 per maand. Daarentegen is alles een stuk goedkoper dan in Nederland. Zo kun je bijvoorbeeld een goed gevulde zak met groente en fruit voor €2,- kopen.
Om iedere reden die je maar kunt bedenken wordt een feest gegeven. Zo is er bijvoorbeeld een kermis die 5 dagen uitbundig wordt gevierd, zowel overdag als ’s avonds. Het deel van Chiclana waar ik woonde bestond uit een “goed” deel en een “slecht” deel. Laat ik nou net in het verkeerde deel zitten. Iedere 5 minuten hoorde je wel een sirene van politie, brandweer of wat dan ook loeien. Ik zat vlak bij het bus station. Dat is erg handig, want zo kon ik met de bus bij mijn stage bedrijf komen als mijn stage begeleider me weer eens was vergeten. Er waren veel winkels, waar je van alles kunt kopen voor een prikkie. De super markten zijn wat duurder als de particuliere winkels, maar heel uitgebreid.
Mijn stagebedrijf staat bekend om het typische Spaanse paardenras, Andalusiërs. Paco, de eigenaar, had ongeveer 10 (dek)hengsten en een grote kudde merries. Mijn werkzaamheden bestonden voornamelijk uit het rijden en verzorgen van de hengsten, maar ik heb natuurlijk ook meegeholpen met het uitmesten van de stallen en bijvoorbeeld het sproeien van de bak wat daar wel nodig is met die warmte. In Spanje mogen de vrouwen eigenlijk niets aan zwaar werk doen. Dat is mannen werk en ik kreeg dan ook met moeite voor elkaar om mijn paard op te zadelen of een stal uit te mesten. Dat is daar niet gebruikelijk. Soms vond ik dat best moeilijk, want ik voelde me een beetje verwend. In Nederland zijn we gewend om de handen uit de mouwen te steken. Ik werd wel heel vrijgelaten in het bedrijf. Ik mocht alles doen wat ik maar wilde. Vooral het werken met de wat oudere hengsten vond ik leuk. Die kenden oefeningen van de Spaanse rijschool en het is dan ook erg leuk om daar wat van te mogen proeven. In Nederland zijn we allemaal heel voorzichtig met paarden die oefeningen uit de topsport kennen, maar in Spanje kun je er net zo goed mee door het bos crossen en over smalle paden wandelen en genieten van de mooie natuur.
Tussen de middag hield ik siësta en dan kun je niets beters doen dan eten en rusten, omdat het veel te warm is voor andere dingen. In het weekend, zaterdag middag en zondag, ging ik naar het strand met vrienden die ik en 2 andere klasgenootjes die in de buurt zaten hadden leren kennen via het stagebedrijf. Het weer was er goed genoeg voor en met 35/40 graden krijg je een mooi bruin kleurtje mee naar huis. Ook zijn we naar de kermis geweest en gingen we om beurten bij elkaar eten. We deden bijvoorbeeld een barbecue organiseren. Ook hebben we veel delen van de stad of omliggende plaatsen bekeken. We kwamen veel te weten door de Spaanse vrienden. Die konden ons natuurlijk veel vertellen. We zijn ook nog naar de Spaanse rijschool en de dierentuin in Jerez de la frontera geweest. Wij hebben in Nederland grote goed beveiligde hekken om de dieren staan, maar daar kun je de olifanten zo aaien!
