Ik ben Mustafa Deveci, ik ben 19 jaar oud en ik doe de kappersopleiding op het Vitalis College in Breda. Voor mij is het vak kappen geweldig om te doen, ik wou het al vanaf groep 6. Dit komt door mijn oom, omdat hij een kapsalon had waar ik wel eens naar toe ging, zo ben ik het vak kapper leuk gaan vinden. Ik loop stage in Tilburg, mijn baas is Turks en is in Turkije kapper geworden. En hij vroeg aan mij of ik niet naar Turkije wou gaan voor een paar weken stage en dat ik daar meer kon zien en dat het dan ook voor mij een verandering zou zijn voor mijn verdere leven. Ik vond het wel leuk, dus hij ging naar Turkije bellen. Hij vroeg bij kapsalon MOS of hij een leerling kon sturen voor een paar weken stage, maar dat vonden ze niet goed want ze namen alleen scholieren van hun eigen opleiding. Dat was voor ons een teleurstelling, maar in de tussentijd was een leerling van onze school naar Turkije gegaan voor stage en een paar leraren van ons waren haar gaan opzoeken in Ankara. Daarna zijn ze ook een paar dagen in Istanbul geweest. Onze BPV-begeleider, Wilfred van de Luytgaarden, kwam mij vertellen dat hij in Istanbul was geweest en dat het daar heel mooi was en dat hij ook een bezoekje aan kapsalon MOS had gebracht. Die kende ik natuurlijk en toen heb ik gelijk gevraagd of hij dat voor mij ook kon regelen. Dat heb ik ook aan mijn stagebegeleider verteld en hij zei dat ik deze kans moest benutten en er geen spijt zou van krijgen. Toen heb ik MOS gelijk gemaild, maar daar kreeg ik geen antwoord op toen is mijn bedrijfsleider gaan bellen en gaan vertellen hoe we aan hun nummer kwamen en waarom we ze belden en ze vonden het geen probleem meer dat ik daar stage zou komen lopen. Na het gesprek ben ik ook gelijk aan het zoeken gegaan naar een vliegticket.

Op 29-06-08 ben ik naar Düsseldorf gereden om vanaf daar naar Istanbul te vliegen. in Istanbul stond een neef van me op me te wachten. We zijn met de taxi naar het ziekenhuis waar hij werkt gereden. Daar heb ik eerst wat gegeten en beetje uitgerust en kennis gemaakt met het gastgezin waar ik de komende twee maanden zou logeren. Met iemand uit het gezin ben ik die dag ook naar MOS gegaan om met de mensen kennis te maken en met allerlei vragen over wanneer ik moest beginnen en hoe laat ik moest komen en wat ik aan moet trekken. Ik moest om 8 uur op het werk zijn en een witte blouse en een zwarte broek dragen en in de middag had ik een pauze. Op maandag zou ik vrij zijn. Ik heb toen meteen een dag van ze vrij gekregen om uit te rusten.

Na een dag uitrusten was het zo ver, ik stond op om 6:30u en pakte een paar straten verder de bus. Na 50 minuten reizen kwam ik om 7:50 bij de kapsalon aan, maar zij kwamen zelf vaak een half uurtje later. We werkten met z’n vijven. Na het schoonmaken van de kapsalon ontbeten we met z’n allen. Na ongeveer 10 uur kwam er een aantal klanten binnen en na de middag kwamen er weer een paar en zo ging het twee weken door. Ik was eigenlijk niet zo tevreden, want ik zag heel weinig, omdat er weinig klanten kwamen. Vaktechnisch waren ze wel heel goed; de baas van MOS kon heel goed knippen en opsteken en deed dat heel netjes en mooi. Omdat het jammer genoeg niet druk was kon ik dat niet vaak zien. Dat vond ik jammer en daarom heb ik gevraagd of ze voor mij een andere kapsalon konden regelen waar het drukker was. Dat is gelukt en ik kon ergens anders stage lopen. Na een stagegesprek en kennismaking mocht ik van die baas daar stage komen lopen. Ze werkten daar met 33 man personeel; sommigen waren alleen gespecialiseerd in één ding. Er was een iemand die alleen wassen deed en soms vlechten, een vrouw die zich alleen bezighield met verven en highlights, er was iemand voor föhnen. De stagiaires mochten vegen, verf opzetten en haren wassen. De kapsalon had ook een kok die zorgde voor het drinken en het ontbijt voor de klanten en baas. Om 8 uur werd begonnen met schoonmaken, na 10 uur begonnen de klanten te komen en voor de middag zat het elke dag wel vol. Iedereen was bezig met iets en ik mocht ook haren wassen en föhn vasthouden want dat doen ze daar z’n tweeën, föhnen. Ik had de kans om veel te zien en op te pikken en het waren ook aardige mensen die me graag wilden helpen en ze legden wel eens uit waarom ze iets op een bepaalde manier deden. Het nog leukere aan mijn stage was dat ook artiesten en bekende voetballers binnen liepen om hun haar te laten knippen, föhnen en verven en die kon ik ook zien en dat was superleuk om mee te maken. Zo heb ik daar in zes weken hard kunnen werken, moe kunnen worden en veel kunnen zien vaktechnisch.

De stad Istanbul is zo mooi, op mijn vrije dagen ging ik historische plekken bezoeken zoals de blauwe moskee, ayasofya en de sultanahmet sarayi. Ik ging ook vaak wandelen langs de kust en ik ben ook vaak gaan varen. Uiteraard ben ik ook twee keer naar een voetbalwedstrijd van Galatasaray gaan kijken.