Ine van Engelen, Frankrijk

Mijn naam is Ine van Engelen, ik ben achttien jaar en zit op het Vitalis college in Breda. Ik volg de opleiding kinderopvang, niveau vier, en zit inmiddels in mijn laatste jaar. Het vorige jaar moesten wij de laatste 18 weken 30 uur stage lopen in de kinderopvang, en ook dit laatste jaar lopen wij weer dertig uur stage. In de kinderopvang verzorgen en vermaken wij de kinderen. We proberen ze een veilige, maar leerzame omgeving te bieden.

In het begin van het tweede jaar kregen wij de keuze om stage te gaan lopen in het buitenland. Het leek me ontzettend leuk, maar vond het nogal eng. Ik dacht dat ik de enige was van mijn klas die stage wilde gaan lopen, waardoor de stap voor mij te groot was. Een paar weken later hoorde ik dat er nog drie andere meiden van mijn klas waren die zich hadden opgegeven voor de informatieavond van Spanje. Ik vroeg aan hen waarom ze naar Spanje wilden, en wat je daar kon doen. Ze lieten mij de lijst zien met de landen, en wat het werk daar in hield. Spanje sprak mij heel erg aan. Je kon daar namelijk werken in een animatieteam, wat mij ontzettend leuk leek. Ik hoorde altijd veel verhalen over animatieteams, onder andere van mensen die ik kende en die ook in het buitenland hadden gewerkt. Ik liet dus aan school weten dat ik graag naar het buitenland wilde, en naar informatieavond wilde komen van Spanje.

Na deze informatieavond had ik flink de kriebels gekregen om naar het buitenland te vertrekken. Ik schreef mij de volgende dag in om naar het buitenland te gaan, en dat ik graag op sollicitatiegesprek wilde bij ETS (een bedrijf dat betaalde stages aanbiedt op campings e.d.). Ondanks de zenuwen kon ik mij goed verwoorden bij het gesprek, en hoefde ik zelfs niet eens Engels te praten. Een paar dagen later kreeg ik een reactie dat ik was aangenomen! Wat was ik blij zeg! Ik kreeg in februari een telefoontje met een keuze: wilde ik in een animatieteam met rustige, meer knutselactiviteiten, of wilde ik meer de kant op van de sportieve activiteiten. Ik koos voor het tweede! Aangezien ik koos voor de meer sportievere kant, kwam ik via ETS in contact met In2Action. In2Action is een Engels bedrijf, en verzorgt familieactiviteiten op campings, en activiteiten voor schoolvakanties.

Tijdens een informatiedag kregen we te horen dat we 22 juni naar Engeland gingen, voor een training van tien dagen lang. Op deze training gingen we alles leren over In2Action, en moesten we ook examen afleggen om door te mogen. Zo gezegd, zo gedaan. De training was zwaar, maar zo leerzaam, en zo leuk! Van woensdag tot zaterdag moesten we van 7 uur ’s ochtends tot negen uur ’s avonds trainen. Dat houdt in: we hadden een ochtendmeeting, waarin we een spel deden en na dit spel gelijk moesten reflecteren hoe het ging (wie waren de leiders, wie had er geen inbreng, naar wie werd er niet geluisterd, enz.). Na deze teammeeting gingen we ontbijten, toen van negen tot een uur de activiteiten en theorielessen volgen. Na zo’n ochtend gingen we een uurtje lunchen, en toen weer aan de slag tot half 6. Drie kwartier om dus even te dineren, en toen weer trainen tot negen uur. Aangezien het dus zwaar was (je moest jezelf van je beste kant laten zien, en dus voor 200% in zetten), was het wel de moeite waard! We leerden heel veel over In2Action, maar op een leuke, interessante manier. Bovendien leerden we ook veel over ons zelf, over lichaamshouding, oogcontact, en leerden we natuurlijk vloeiend Engels praten. Ik mocht met nog twee andere meiden van training, Poppy en Gemma, naar Berny Riviere in Frankrijk.

Na nog enkele dagen training, kwamen we op vrijdag 2 juli aan in Frankrijk. Eerst gingen we de camping bekijken, deze was gigantisch! Als je de ronde over de camping liep, was je meer dan een uur onderweg. Verder was het een erg luxe camping. Er was een supermarkt en een bakker op de camping, een mooie bar met daaronder een disco, en daarboven een speelruimte. Het zwembad was nog geen twee weken geleden vernieuwd, en zag er dus ontzettend mooi uit. Verder had een je een mooi terras bij de bar, en was er zelf een pizzatent op de camping. We hadden zelfs ons eigen strandje op de camping, en daarbij een beachbar.

Ik sliep in een kleine, maar gezellige camping 10 meter van mijn werk en van de bar. Canvas, waar In2Action mee samen werkt, had ontzettend grote en mooie houten chalets, waar we vaak een meidenavond hielden. Het dorp zelf was oud en lelijk, waar niet veel te beleven was. Dit was heel jammer, ik had het gevoel dat ik op een eiland leefde. Gelukkig was de camping erg groot, en viel er genoeg te beleven. Dit was dus mijn thuis voor negen weken! Ik zag het gelukkig wel helemaal zitten, en voelde mij er meteen thuis.

Het werk was helemaal mijn ding. We maakten lange dagen, van 9.20 uur tot 9.00 uur ’s avonds. Deze tijden waren drie keer in de week, de andere drie dagen werkten we tot 20 uur 's avonds. Zaterdag was onze vaste vrije dag, en was dus het hele team vrij. Eén dag in de week had je nog een halve vrije dag, wat ideaal was om even op het internet te gaan, en even je caravan op te ruimen.
Het werk hield dus in dat wij activiteiten organiseerden en uitvoerden voor de hele familie. We hadden de leeftijdsgroepen 0-3, 4-7, 8-11, 12-18 jaar, en familieactiviteiten. Je had kans dat je elke activiteit een andere leeftijdgroep had, wat het werk erg afwisselend maakte, wat ik erg fijn vond. Elke leeftijdsgroep had zo zijn leuke kenmerken, een voorkeur had ik dus niet echt. Het werken met de tieners was wel gemakkelijker dan de andere leeftijdsgroepen, omdat je niet verantwoordelijk was voor hun daden. Ze konden dus komen en gaan wanneer ze wilden, dit in tegenstelling tot de andere leeftijdsgroepen.

Jongere kinderen waren onder jouw hoede, dus moest je ze constant in de gaten houden of ze wel bij jou bleven. Naarmate ik langer werkte, had ik trucjes waardoor je de aandacht van kinderen goed vast kon houden, bijvoorbeeld zingen, of een doordenkspelletje.
We hadden veel verschillende activiteiten, en deze waren allemaal voor ons uitgeschreven. Voordat de kinderen kwamen, maakte je een sessieplan, en zette je alle spullen die je nodig had al klaar. De meer sportievere activiteiten vond ik het leukst, want ook wij hadden voor de jongsten knutselactiviteiten.
In het begin vond ik het moeilijk om een sessie te voeren met iemand anders van mijn team. Ik was onzeker over mijn Engels, en over mijn manier van werken. Door een paar gesprekken met Jess, mijn senior courier, is mijn onzekerheid snel weggegaan.

Vrije tijd hadden we niet heel veel, maar dat vond ik niet heel erg. Op vrijdagavond gingen we altijd wel drinkspelletjes doen, en pas laat naar bed. Dat was de enige avond dat het kon, we waren zaterdag namelijk vrij. We hadden namelijk een acht uur regel qua drinken, dus moesten door de week al op tijd stoppen met drinken. Verder zijn we een zaterdag naar Dinsneyland Paris geweest met het team, zelf ben ik met mijn ouders nog een paar dagen weggeweest naar een stadje om te shoppen, en een dag naar Parijs geweest. Elke avond ging ik wel naar de bar toe, om bij te praten met mensen van buiten mijn team. Verder hebben we nog een karaokeavond gehad, een vuurwerkavond, verjaardagen, en meidenavonden. Op zaterdag ging ik toch vooral uitrusten, boodschappen doen, en al mijn kleren wassen.

In2Action is een heel fijn bedrijf om voor te werken. Je leert jezelf goed kennen, je leert beter met kinderen en volwassen om te gaan, omdat je veel leert over lichaamshouding/taal, oogcontact en de manier van presenteren.
Het bedrijf regelt niet alleen de trainingen heel goed, maar ook alle zaken daarbuiten: je reis naar en van Engeland naar de camping, de betalingen, de contracten, je reis terug naar huis etc. Zo heb ik ook drie keer een een-op-een gesprek gehad met de manager van In2Action. Ze bespreken dan met je hoe het gaat, en of je het naar je zin hebt. Ze doen er alles aan om het werk zo leuk mogelijk te maken. Zo heb ik negen weken helemaal niet het gevoel gehad dat ik aan het werken was, omdat ik zoveel plezier had in mijn werk.
De reis terug naar huis regelen ze voor je, en bovendien hebben we nog een reünie gehad in Engeland. Als ik het achteraf bekijk, waren het lange dagen, en was het zwaar, maar ik heb er heel veel voor terug gekregen. Ik heb ontzettend genoten daar!