Mijn naam is Céline van Steeg, ik doe de opleiding MMZ (medewerker maatschappelijke zorg) en ik ben 18 jaar.
Ik vind het heel leuk om in de zorg te werken; het contact met de cliënten en de activiteiten met de cliënten doen vind ik het leukste. Ik wil heel graag met kinderen met een beperking werken, ik vind het leuk dat je kinderen veel dingen kan leren. Dus toen ik hoorde over een stage op Cyprus, op een school waar gehandicapte kinderen zouden zijn, leek me dat heel leuk. En het is natuurlijk ook interessant om het verschil in de zorg te zien met Nederland. Een klasgenoot van mij wilde ook graag naar het buitenland gaan om stage te lopen, dus dat vond ik wel fijn, dat ik niet alleen zou gaan. We zijn in het totaal negen weken weg geweest.

Cyprus is een heel leuk en mooi land. Vooral het klimaat is erg aantrekkelijk; ook een van de redenen waarom ik naar Cyprus wilde. In de maanden dat wij er zaten, februari, maart en begin april, was het tussen de 19 en 25 graden. In het deel waar wij woonden, in het zuiden, spraken ze Grieks. Veel mensen spreken er ook Engels, omdat Cyprus een Engelse kolonie is geweest. Er wonen ook nog veel Engelsen in Cyprus. De mensen in Cyprus zijn over het algemeen heel vriendelijk en behulpzaam. Ook de Engelse collega’s waren erg behulpzaam; ze vroegen bijvoorbeeld of we een lift naar huis wilden. En ze gaven verschillende tips over wat leuk was om in Cyprus te doen of te zien. We zijn onder andere naar de hoofdstad Nicosia geweest; deze stad is in twee delen opgesplitst, een Grieks en een Turks deel. We hebben een visum gekregen om naar het Turkse deel te gaan. Het verschil was groot, in het Griekse deel was het veel schoner en mooier om te zien. In het Turkse deel staan de mensen voor de winkeltjes om je mee naar binnen te lokken, om iets te kopen. In het Turkse deel kan je ook over de prijs onderhandelen, in het Griekse deel is dit veel minder. Wat me opviel in de winkels is dat er in zowel het Turkse als het Griekse deel het personeel achter je aan loopt om te kijken wat je doet.

We woonden een beetje afgelegen van de grote plaats, in een klein plaatsje genaamd Geroskipou. Vlakbij was de school waar we stage liepen. De school was nog verder afgelegen, in de buurt van de school waren geen huizen of winkels te bekennen. Alle kinderen werden met de auto of bus gebracht, niemand zag je daar op de fiets of lopend naar school gaan. We werden naar school gebracht door een man van school, die kwam ons ophalen om kwart voor acht, en bracht ons thuis rond half 3 in de middag. We werkten tot 2 uur, dus moesten we wel even op de man wachten. Het was ongeveer 15 minuten met de auto, soms gingen we ook lopen als we geen zin hadden om op de man te wachten, dit duurde een half uur tot drie kwartier. De man kon ons ook naar Paphos brengen of naar het hotel waar onze ouders waren. Als we in het weekend of op een ander tijdstip ergens heen wilden gaan moesten we een taxi bellen, niemand van ons had een rijbewijs, dus dat was wel jammer. Het heeft best veel geld gekost om elke keer overal met de taxi heen te gaan, want de bussen reden bijna nooit, en als ze reden wist je niet hoe laat dat dat was. Naar de supermarkt konden we wel lopend. De boodschappen zijn in Cyprus erg duur. De Cyprioten betalen minder dan de buitenlanders in Cyprus, heb ik gehoord. We woonden met vier meiden in een appartement met twee slaapkamers. Het bed waar ik op sliep lag heel erg vervelend, het was heel hard. De wc spoelde ook niet altijd even goed door. Er waren verschillende dingen kapot, de huisbazin dacht dat wij dit gedaan hadden en we zouden er eigenlijk voor moeten betalen, dit hebben wij niet gedaan. We moesten veel geld betalen voor de huur, en wat we er voor terug kregen was het geld niet waard. Helaas konden we dit niet meer veranderen.

We werden voordat we naar Cyprus gingen, al op de hoogte gebracht van het feit dat we op een school terecht zouden komen, waar een paar gehandicapte kinderen zitten. Aangekomen op die school in Cyprus bleken er geen gehandicapte kinderen op school te zitten. We hebben besloten om er toch maar het beste van te maken. Ik hielp in year 2, dat zijn 7-jarigen. Ik heb de kinderen vaak kunnen helpen met de opdrachten die ze moesten maken. Ik heb mijn Engels daar goed opgehaald, en ik vond het ook heel leuk om met de kinderen te kunnen praten in het Engels. De meeste kinderen spraken daar heel goed Engels. Ik ben er tijdens alle lessen bij gebleven, de kinderen hadden muziek, sport en Grieks van andere leraren. Ik heb dus ook een beetje Grieks geleerd.

In onze vrije tijd hebben we veel dingen ondernomen. Elk weekend zijn we uitgegaan in Paphos. Hier moesten we met de taxi naar toe. We gingen elke week naar dezelfde discotheek, vanaf het eerste weekend hebben we hier vrienden gemaakt. Als je een drankje in die discotheek bestelde, kreeg je er nog een gratis en een shotje gratis. In alle clubs en kroegen mocht je roken. Er werd meestal waterpijp gerookt. Je kon daar vragen om een waterpijp en die konden we dan gratis gebruiken. Het was erg leuk om daar vrienden te maken, omdat we elke week naar dezelfde club gingen kwam je steeds dezelfde mensen tegen. Ook het barpersoneel was heel aardig en zijn we bevriend mee geraakt. We hebben een keer een jeepsafari gedaan en we zijn in de bergen geweest. Helemaal bovenin de bergen sneeuwde het en waren er mensen aan het skiën. Het was wel heel grappig om te zien dat je bovenin de bergen kon skiën, terwijl het beneden hartstikke lekker weer was. We zijn ook nog in een kerk gaan kijken en we zijn naar een wijnproeverij geweest, waar we een rondleiding kregen. Ik heb nog een paar wijnen meegenomen die ze daar zelf hebben gemaakt. We hebben mooie watervallen gezien. We zijn ook een aantal keer uit eten geweest, als je een speciale aanbieding nam kon je een 3-gangenmenu krijgen voor 10 euro. Het drinken was hier even duur als in Nederland. We zijn ook twee keer naar de hoofdstad Nicosia gegaan; hier zijn we naar toe gegaan met de bus, dit kostte 9 euro voor een retour. Het was 2 uur reizen, maar het was wel de moeite waard. We zijn ook een keer naar Limassol gegaan, naar een shopping centre, omdat we nieuwe kleren wilden hebben voor school, omdat we daar in nette kleding moesten lopen, alleen we hadden bijna alleen maar spijkerbroeken bij ons. We zijn ook vaak naar Paphos gegaan omdat dit maar een kwartier van ons vandaan was met de taxi, je kon hier leuk winkelen of lekker aan de haven zitten op een terrasje.

Al met al heb ik een hele leuke tijd gehad in Cyprus, en ik vond het erg jammer dat we na negen weken weer naar huis toe moesten. Het viel me wel tegen dat de stageplaats eigenlijk niet zo goed was geregeld.