Ik ben Sanne Douma en ik ben 18 jaar. Ik zit op het Vitalis College te Breda en doe de opleiding Pedagogisch werker kinderopvang. Als ik stage heb werk in een kinderopvang. Ik verzorg de kinderen en doe activiteiten met de kinderen. Ik vind het werk er erg leuk. Het liefste doe ik het elke dag. De kinderen vrolijk zien geeft me een erg goed gevoel.

Het land waar ik heen ging om stage te lopen was Ghana. Ghana ligt in Afrika. Afrika is een ontwikkelingsland. De luxe die wij hebben, hebben zij helemaal niet. Om daar heen te gaan was dus een hele stap.
Het huis waar we zouden verblijven lag in Ada Foah. Ada Foah is een dorp 2 uur van de grote stad Accra. Ons huis heette het Bana Huis, We hadden een watchman, genaamd Percy. Hij was erg goed voor ons. Hielp ons overal mee en het belangrijkste, hij beschermde ons heel goed. We zaten met 6 meiden in het huis, erg gezellig zo’n meidenhuis! De mensen in Ada Foah hebben niet veel geld. Ze hebben wel kleine huisjes met een dak erop. Als je aan Afrika denkt, denk je aan hutjes en armoede, in Ada Foah hadden de mensen het beter dan dat. De meesten hadden werk, in het ziekenhuis, in de clinic of gewoon simpel met een kraampje op de markt of langs de weg. Wat ik erg leuk vond is dat de mensen er zo aardig zijn. Ook al hebben ze je nooit gezien, ze helpen je met alles. Als je met grote boodschappen loopt komen ze naar je toe en dragen de boodschappen voor je. Het was erg fijn om je je er de eerste paar dagen al meteen welkom te voelen.

De eerste weken gingen we met Cees Caron van het Vitalis College overal kijken. We gingen naar de markt, het ziekenhuis, het grote hotel in Ada en nog veel meer. Zo kregen we veel meer van het land/dorpje te zien. Het was goed om eerst te zien hoe de dagen verliepen. Omdat er meer studenten waren gingen we altijd met een grote groep. Het was erg gezellig en tegelijkertijd had je veel steun aan elkaar. Ook gingen we langs onze stageplekken. Toen we op het eiland aankwamen waar ik stage mocht gaan lopen, wist ik zeker dat ik het hier geweldig zou krijgen. De kinderen waren zo lief en ik was er helemaal gek van. We zouden die maandag erop beginnen met werken, maar ik kon niet wachten. Ik wou het liefste toen al beginnen.

De dag was aangebroken dat we stage mochten gaan lopen.
We werden om 7 uur in de morgen opgehaald met de boot. Toen we eraan kwamen renden alle kinderen naar ons toe. Dat was zo leuk! De stagetijd die ik daar had was fantastisch. Nandi en ik gaven les aan hetzelfde klasje. Het was erg leuk om samen te werken met Nandi. We hadden samen veel ideeën en de kinderen vonden de activiteiten die wij bedachten erg leuk.

De school sloot om 2 uur. Daarna waren we dus vrij. We aten altijd op het eiland en daarna waren we vrij om te doen wat we wilden. Soms gingen we lekker aan het strand liggen met de meiden die ook stage liepen op dat eiland. Vaak hadden we ook nog meetings, of met ouders of met het personeel. De stageplek die ik daar heb gehad was helemaal geweldig, ik vond het enorm leuk om de mensen daar te helpen. Het liefste ga ik terug om daar weer te helpen!

Omdat er nog 2 andere huizen waren gingen we vaak gezellig wat drinken met z’n allen. Ook als er iemand jarig was, nodigden we al de studenten uit om wat mee te gaan drinken. Het was erg leuk om nog met meer studenten daar te zijn. Je kunt altijd bij hen terecht als je vragen hebt, maar het communiceren is ook handig. Je hoeft niet de hele dag Engels te praten, tegen hen kun je gewoon Nederlands praten.

Het weer daar was er natuurlijk heerlijk. In het begin was het niet uit te houden, maar ik moet zeggen dat je er heel snel aan went. Je ligt lekker aan het strand als je vrij bent. Ook zaten we in het regenseizoen. De zon is dan niet te heet. Het regent dan wel vaak en wat dan niet leuk is, is dat er heel veel insecten zijn. Aangezien wij in een huis vol meiden zaten hoorden we dus vaak gegil!

Wat ook een groot verschil was is dat we echt, maar dan ook echt, alles zelf moesten kopen. Als je thuis bent in Nederland weet je dat je je eigen eten en drinken moet betalen, maar ik had er nooit bij nagedacht dat er ook afwasmiddel moest komen of wasknijpers enz. Dat lijkt niet veel, maar alle kleine beetjes worden toch een hele hoop. De dingen die we daar aten waren eigenlijk niet heel anders. Altijd pasta, rijst of spaghetti met groente en een lekker sausje. We dronken er altijd water bij. De mogelijkheid was er om frisdrank te kopen maar om de één of andere reden heb je daar helemaal geen zin in. Ik denk door de warmte dat je dan liever water drinkt.

Na vier en een halve maand in Ghana moesten we helaas terug naar Nederland. Ik had nooit gedacht dat ik er zo’n moeite mee zou hebben. Ik vond het echt verschrikkelijk om terug te gaan. Het was niet zo zeer dat ik mijn moeder niet wilde zien maar ik had het in Ghana zo erg naar mijn zin dat het echt mijn thuis was geworden. Bij de gedachte alleen al dat ik de kinderen op mijn stage vrijdag voor het laatst ging zien brachten tranen in me ogen. Die ging ik vreselijk missen! Ze waren de liefste kinderen die ik ooit had gezien. Zoveel meegemaakt en toch nog zo vrolijk en lief! De blikken in die ogen vergeet je nooit en nooit meer. De reis naar huis was dus erg dubbel, vond het erg leuk om mijn moeder en zus weer te zien maar aan de andere kant, het idee dat ik de mensen waar ik bijna 5 maanden lang dag in dag uit samen mee ben geweest voor een lange tijd niet meer ging zien, dat breekt je hart.

Eén ding weet ik heel zeker. Ik ben mijn moeder erg dankbaar dat ik dit heb mee mogen maken. Ook de school. Die gaven ons de kans om dit mee te maken en dat is echt geweldig. Door deze ervaring weet ik dat ik hiermee door wil gaan. Het liefste maak ik mijn studie af en ga ik terug om de mensen te helpen. Die luxe die wij hier hebben in Nederland hoef je niet te hebben om gelukkig te zijn. Dat zijn de mensen om je heen die je leven zo geweldig leuk maken. Ik ben nu twee weken thuis en het liefste vlieg ik vandaag nog terug. Ik hoop echt een keer terug te kunnen gaan, dat is mijn droom!