Hello everybody,
Ik ben Maarten de Wilde en kom uit Chaam, een dorpje gelegen onderaan in Brabant. Ik ben 18 jaar en ik ben van september t/m november 2010 op buitenlandse stage naar Engeland geweest.
Het waren 9 weken die ik nooit vergeet! Dit avontuur ben ik samen met mijn klasgenoot Simon aangegaan.
Ik doe de opleiding tot verpleegkundige en ik zit op moment van schrijven in het 3e leerjaar van de 4 jaar totaal. Het is een erg leuke en brede opleiding. Deze opleiding volg ik op het Vitalis College aan de Nieuwe Inslag te Breda. Door de vele stages verdeeld over 4 jaar krijg je een goed beeld van de verschillende mogelijkheden in de sector zorg m.b.t. verpleegkundige. Zo loop je stage in verschillende werkvelden zoals ziekenhuis, gehandicaptenzorg en ouderenzorg. Het is prettig om zo een goed beeld te krijgen wat de verschillende keuzes in het werk zijn. Zo zijn er velen, die hun toekomst zien in het ziekenhuis, maar die na een stage in een ziekenhuis helemaal niet meer in het ziekenhuis willen gaan werken maar bijv. op een PG afdeling in een verpleeghuis etc. Mijn doel aan het begin van mijn opleiding was om ooit op de SEH (Spoed Eisende Hulp) in een ziekenhuis te gaan werken. Hier ben ik aan gaan twijfelen na een stage op een PG-afdeling, die me erg goed bevallen is. TIP: laat de ervaringen tijdens een stage voor je bepalen en ga niet op je eerste oordeel af! Ik zei vanaf het begin van mijn opleiding dat ik niet op een PG-afdeling wilde gaan werken en dat beeld is nu al helemaal veranderd. Probeer daarom verschillende stages te hebben tijdens deze opleiding, zodat je een duidelijk beeld hebt van welke keuzes er zijn!
Vanaf het begin van mijn opleiding hoorde ik al veel verhalen over een stage in het buitenland. Ik wist toen nog helemaal niet wat dat inhield, totdat ik een jaar geleden in het ‘proces’ stapte. Ik begon er serieus over te denken om een buitenlandse stage te gaan doen. Na een aantal voorlichtingsavonden leek het wel heel erg leuk te zijn en ben ik de uitdaging aangegaan. Ik heb uit de vele landen een keuze gemaakt en die is gevallen op ENGELAND. Waarom? Omdat het niet ver van Nederland is en omdat Engels een erg leuke taal is en het wordt daar natuurlijk vloeiend gesproken, dus daarmee wordt je Engels nog bijgespijkerd ook.
Na de voorkeur van stage en accommodatie (voorkeur van stage ging in het begin uit naar ziekenhuis, maar dit kon vanwege hygiënische en andere redenen niet, accommodatie hadden we gekozen voor appartement. Dit werd later een gastgezin en dat is erg goed bevallen) op te hebben gegeven ben ik terechtgekomen in een hoop papierwerk wat geregeld moest worden voordat ik naar Engeland vertrok. Achteraf gezien is het zeker de moeite waard geweest! Maar daarover volgt nog meer. Het maken van een CV en motivatiebrief in het Engels was het meeste werk, daarom ook een tip: Maak ALLES eerst in het Nederlands en vertaal het dan door naar het Engels. Dit is vooral makkelijk voor als er in Nederland een keer naar je CV gevraagd wordt. Het duurde een tijdje voordat we wisten wat onze stage zou worden. Ongeveer twee maanden voor vertrek werd ons bekend gemaakt dat we stage gingen lopen in een Private Nursing Home oftewel een Privé Verpleeghuis, genaamd Mount Olivet. We keken hier erg naar uit vanwege de goede eerste indrukken op de site van het verpleeghuis: http://www.mountolivet.co.uk/ Toen we dit eenmaal wisten werden de laatste papieren en zaken verwerkt zoals, vergoeding vanuit het Leonardo da Vinci Fonds, de Studiefinanciering omzetten naar uitwonend en OV tijdelijk stilzetten.
Het plaatsje waar ik stage heb gelopen heet Paignton. Dit is een prachtig plaatsje in de zogeheten Engelse Riviera. Het plaatsje lag aan zee en was gelegen in een erg heuvelachtig gebied. Nog leuker en mooier was het plaatsje waar we verbleven bij het gastgezin. Dit plaatsje was Torquay. Het had een leuk centrum en een mooie haven.
Het gastgezin waar we de 9 weken verbleven bestond alleen uit moeder en zoon. Ze heet Jo Parish. Jo heeft 1 zoon van 19 jaar en twee katten, erg lieve en leuke beestjes. Ze is de meest gewilde gastmoeder van alle gastgezinnen. Ze is erg aardig en ook erg grappig en leuk om mee te praten. De woning is drie hoog en heeft 2 badkamers en een ruime keuken waar wij gebruik van mochten maken. Ook kregen we plaats in de koelkast en ruimte in de kast om onze boodschappen in te bewaren. Boodschappen deden we in een supermarkt die gelegen was aan de lange winkelstraat van Torquay. Het is aan te raden om met je boodschappen met de bus terug naar huis te gaan. Het is namelijk nogal een stukje omhoog lopen en dat is best vermoeiend met je boodschappentassen (16 pond voor een weekticket waarmee je onbeperkt door het Torbaygebied kan reizen). Wij sliepen samen in een kamer met twee eenpersoonsbedden. De kamer was vrij ruim en had een groot tv scherm waarop tv gekeken kon worden.
Het was erg leuk om 9 weken in Engeland te wonen. Je doet veel kennis en ervaringen op zoals eetgewoontes en karaktereigenschappen van Engelse mannen en vrouwen. In tegenstelling tot het Nederlandse volk is iedereen in Engeland vriendelijk, betrouwbaar, gezellig, en erg spraakzaam. Of je nou op straat loopt of in de supermarkt staat, iedereen is behulpzaam.
De werkplek, het verpleeghuis zag er alleen al van buitenaf erg mooi uit, ik vond het er een beetje uitzien als een hotel maar dan iets kleiner! Het zag er allemaal heel erg huiselijk en gezellig uit. Wel vond ik de kamers wat klein met wat we gewend zijn in Nederland. Elke kamer aan de achterkant van het huis heeft een prachtig uitzicht op zee. Ook is er een lounge met een hoop luxe stoelen met een uitzicht op zee en op het heuvelachtige gebied! De cliënten die er wonen zijn allemaal erg aardig en waren ook allemaal enthousiast dat er twee Nederlandse jongens kwamen werken, 'The Dutch Boys' werd er telkens gezegd. Er werd ons verteld dat de cliënten die er wonen een verschillend ziektebeeld hebben, van dementie tot CVA en van kanker tot astma. Allerlei ‘aandoeningen’ (naar woord!) en in de leeftijd van 65 tot 102 jaar. Het personeel was echt super! Het was een team dat iedereen wenst. Heel gezellig en allemaal vriendelijk.
We hebben veel verpleegtechnische vaardigheden op zijn Engels geleerd en uitgevoerd. Ook hebben we iedere werkdag de complete zorg uitgevoerd. De ene week werkten we weer wat meer dan de andere, maar zo had je wel een aantal dagen vrij. Zo hadden we een aantal keer 2 tot 5 dagen vrij.
In deze dagen dat we vrij hadden zijn we een aantal keer gewoon thuis gebleven voor schoolwerk of om gewoon lekker uit te rusten en op de bank te hangen, maar we zijn ook wel naar omringende plaatsjes geweest zoals Exeter, Plymouth, Newton Abbot, Totnes etc. om wat winkels te bekijken, maar ook om wat culturele dingen te bekijken. Ook zit je 2 à 3 uur van London vandaan, wat ook erg de moeite is om een kijkje te gaan nemen.
Iedere donderdagmiddag was er een zogeheten student meeting (Dit alles werd georganiseerd vanuit het stage bureau dat gelegen was in Torquay. Zij ondersteunen en helpen leerlingen tijdens de periode in Engeland. Daar kun je dus ook terecht met vragen en/of evt. problemen). Dit was een ontmoeting met studenten uit allerlei landen die in Engeland in dat gebied stage liepen. Zo waren er studenten uit Duitsland, Spanje, Frankrijk etc. Hiermee ging je dan iedere ontmoeting iets leuks mee doen zoals bowlen, naar druipgrotten of gewoon naar de pub (cafe/bar).
O ja, over de pub gesproken. Er zitten een hoop pubs in Torquay en een aantal daarvan zijn van Weatherspoons. Dit is een algemene baas. In deze pubs zijn de drankjes vrij goedkoop voor het Engelse doen. Zo gingen wij geregeld in de avonden van de weekenden naar een pub genaamd Mambo’s.
Als ik terugkijk naar periode van 9 weken dat ik in Engeland geweest ben is er wel één ding heel duidelijk geworden en dat is: wat een supergeweldige ervaring zeg. Ik heb er zeker geen spijt van. Het is wel even werk om alles te regelen en op orde te krijgen maar het is het zeker waard. Echt een aanrader voor vele studenten!
Bedankt voor het lezen van mijn verslag en succes voor degenen die net zoals ik een stage in het buitenland willen gaan doen!
Meer weten, vragen of reacties? Mail dan naar hobbes_18_3@hotmail.com
Greetings, Maarten
