Februari 2008, verslag I.BPV bezoek aan Ghana, Ada.

Het Ghana project loopt al enige jaren en werd opgezet, begeleid en uitgebreid door Annie Snijders. Door omstandigheden is de organisatie van het project overgenomen door Cees Caron. Al veel studenten van het Vitalis College hebben daar een uitdagende en leerzame stage achter de rug. Ik heb de studenten van het Vitalis College tot nu toe steeds op afstand begeleid, vooral gericht op de stageopdrachten.

In de Ghanese cultuur is het heel belangrijk dat “nieuwe mensen” officieel geïntroduceerd worden om daarna in de gemeenschap opgenomen te worden. Dit was dan ook de eerste insteek van deze reis. We werden overal warm onthaald, ……Cees als de grote baas, de opvolger van Annie. De Ghanezen zijn vriendelijke, hartelijke en behulpzame mensen.

Op het moment dat wij het project bezochten waren daar de volgende studenten:

• 3 verpleegkundigen ( 2 van het ROC en een van Avans Hoge School)
• een student van het laboratorium onderwijs.
• 2 studenten spw( Kellebeek en Vitalis)
• 6 studenten van de bouw.
• een uitgezonden werknemer van een aannemers bedrijf( om de bouw te begeleiden).

De volgende projecten lopen op dit moment;

• het ziekenhuisproject (verpleging, laboratorium en speelkamer).
• het “eiland”project( dit eiland ligt in de Volta rivier) ( malaria en ondersteuning op de school).
• het bouwproject (samen met studenten van de technische school in Ada bouwen de studenten woningen voor de verpleegkundigen).

Voor meer informatie over deze projecten zie de site www.ghanagangers.nl en klik evt. door op de sites van de studenten (stand van zaken).

In deze week hebben we alle projecten bezocht en overal zijn we met de nodige ceremonies ontvangen. Bij sommige projecten zijn we meerdere keren op bezoek geweest.

De tocht naar het eiland, ongeveer 45 minuten varen in een roeiboot over de Volta rivier, in alle rust van de vroege ochtend, was bijzonder. Op het eiland is geen elektriciteit, het onderwijs is niet te vergelijken met het onderwijs bij ons. De studenten SPW zijn daar 2 dagen per week, ( de andere dagen zijn zij in de spelkamer van het ziekenhuis). Het is erg moeilijk voor hen een zinvolle bijdrage te leveren aan het onderwijs en het malaria project. We hebben daar veel over gesproken, plannetjes bedacht en afspraken gemaakt. Hier is nog veel werk aan de winkel mbt tot de ondersteuning van de studenten SPW bij het uitvoeren van hun stage opdrachten op het eiland. Ik heb inmiddels wel ideeën hoe ik de studenten beter kan voorbereiden en begeleiden op de inhoud van de stage.

Ook hebben we de studenten in hun woonomgeving bezocht. De 6 “heren” van de bouw wonen in een grote vrijstaande villa met kamers als balzalen… De 4 dames wonen in een prima huis midden tussen de dorpsbewoners in Ada Foah. De 2 heren ( verpleegkunde en laborant) wonen aan de andere kant van het dorp, in een klein huisje ook tussen de plaatselijke bevolking.

Over het algemeen gaat het heel goed met de studenten, zij zijn aardig geacclimatiseerd in de toch zo’n andere wereld. Daar neem ik mijn petje voor af. In de villa hebben we een “mediator” gesprek gevoerd met de 6 bouwers. Er waren onderling wat problemen. Het was goed dat we er waren.

Cees en ik logeerden in een simpel resort, vlakbij het huis van de dames en de zee, met kamers gemaakt van bamboe en een veranda. ( muskietennetten waren aanwezig!!). De toiletten en douches waren buiten, maar prima en schoon. We konden daar eten en Gloria, de kokkin, kookte heerlijk.

De laatste dag, zaterdag, waren we in Accra ( de hoofdstad): vanuit het relatief rustige Ada, ondergedompeld in de chaotische wereld van de stad en de markten!! Aan het einde van de dag gingen we dan ook moe, maar uitgerust met een hoop indrukken en ervaringen naar het vliegveld. Onze terug vlucht ging om 24.00 uur. Zondagmiddag waren we rond 14.00 uur weer thuis.

Ghana leeft door in onze gedachten, het helpt bij het voortzetten van het project, het was goed daar te zijn! Het is en blijft een grote, maar uitdagende klus om daar alles goed te laten draaien en de juiste studenten te selecteren voor de diverse projecten. En…. Als je niet oppast komen er zo een aantal projecten bij. Mensen horen dat er Hollanders zijn, komen een praatje maken en hebben ook aanvragen voor projecten, allemaal heel zinvol, maar je kunt niet alles.

Binnenkort wordt er een container gestuurd. Annie had dat nog geregeld. We hebben geïnventariseerd wat nodig is. Hopelijk gaat het lukken om de container met inhoud snel te versturen

Maart 2008,
Cees Caron en
Andrea Nouwens