EnglishDeutschEspañol
Begeleiding op afstand? Meld je hier aan voor je digitale platform.

Student aan het woord

Giovanny Daal en Renske Goos (Ada, Ghana)

Wij hebben beide op de emergency unit van een streekziekenhuis in Ghana gewerkt. We zorgden er op deze unit voor dat de primaire hulp geboden werd aan patiënten met ernstige problematiek of acute ziektebeelden. Het doel hierbij was de toestand indien mogelijk zodanig te verbeteren zodat hierna met behulp van de arts de behandeling gestart kon worden. We kregen onder andere te maken met de ziektebeelden malaria, tuberculose en HIV/Aids. Er waren ook patiënten die voor een counselinggesprek over HIV kwamen. Ze waren dan gestuurd door de arts en er werd door ons als verpleegkundige counseling gegeven. Op deze manier werden de patiënten voorgelicht over HIV/Aids en eventueel getest op de aanwezigheid van het virus.

Naar ons idee was onze bijdrage aan ontwikkelingssamenwerking in het ziekenhuis om hetgeen wij in Nederland geleerd hebben daar over te brengen. Aan de andere kant hebben wij super veel van onze collega’s geleerd en hun manier van werken met weinig en andere middelen. Ook hebben wij geleerd veel te improviseren. Verder zijn we van mening dat wij na onze ervaringen hier, onze kennissen, familie en vrienden in Nederland erop attenderen dat er in deze situaties wel degelijk ontwikkelingshulp nodig is. Door op deze manier zoveel mogelijk mensen hierover te informeren Zullen er steeds meer vrijwilligers komen die zich zullen inzetten voor ontwikkelingslanden.

Een van de uitdagingen van het werken hier was met weinig middelen toch productief te werk te gaan. Ook leerden we op deze stage hele andere dingen, die we in Nederland nooit zouden kunnen doen. Ten eerste stonden we op een emergency unit, wat in Nederland al onmogelijk zou zijn als stageplaats. We hebben geleerd eerste hulp te geven aan patiënten, waar ook het geven van medicatie bij hoort, die we dus ook zelf voorscheven. Ook prikten we bijna elke dag wel een infuus, wat in Nederland door stagiaires nauwelijks voorkomt. Ook de omgang met patiënten was heel anders dan in Nederland, dit is omdat we om moesten leren gaan met de taalbarrière, het geloof/religie, achtergrond, man-vrouw verhouding, leeftijd, etc. Mantelzorgers nemen in Ghana grotendeels de zorg over van de verpleegkundigen.

Verder leer je van een dergelijke buitenlandse stage natuurlijk nog veel meer: cultuur (man-vrouw verhoudingen, de relaties tussen volwassenen en kinderen), het plannen zoals we dat in Nederland gewend zijn is hier haast onmogelijk.
Wij vonden het een hele mooie kans om onszelf beter te leren kennen en te ontwikkelen en tegelijkertijd ons steentje bij te dragen aan de ontwikkeling van dit land!